اینترنت اشیاء (IoT) چیست؟

اینترنت اشیاء (IoT) چیست؟

اینترنت اشیاء (IoT) چیست؟

مانیتورینگ

اینترنت اشیاء ( IoT)

راهنمایی برای کسب و کار در زمینه IoT

در این راهنمای کسب و کار IoT موارد متعددی را پیرامون منشاء، فناوری ها و تکامل اینترنت اشیاء IoT با ذکر مثال های تجاری، کاربردها و نتیجه تحقیقات خواهید آموخت.

اینترنت اشیاء یا IoT شبکه ای متشکل از چیزهایی است که به اینترنت متصل می شوند. این چیزها دستگاه های IoT و دارایی های فیزیکی با قابلیت IoT هستند. محدوده ای از دستگاه های مصرفی همچون تجهیزات مورد استفاده در راه حل های خانه هوشمند یا ردیاب های حیوانات خانگی تا مزارع و دام های مجهز به حسگر متصل به اینترنت، و یا محدوده ای از دارایی های صنعتی از قبیل ماشین ها، روبات ها، تأسیسات نفت و گاز یا حتی کارگران از جمله مواردی هستند که در حوزه IoT می گنجند.

در حقیقت، شما می توانید همه چیزها را در گستره ای وسیع به هم وصل کنید. سؤال اصلی این نیست که شما چه چیزی را می توانید به اینترنت وصل کنید، بلکه مهم این است که چرا این کار را انجام می دهید و آنچه مهم است اهداف و نتایج این کار است. بنابراین اهداف بالقوه ما هستند که تعیین می کنند چه چیزهایی را می خواهیم متصل کنیم تا بتوانیم داده های ارسال شده از آنها، مابین آنها و یا ارسال شده به آنها را ضبط کنیم و از این داده ها بهره برداری مناسب را به عمل آوریم.

IoT پوشش وسیع چتر گونه ای از موارد مصرف، فناوری ها، استانداردها و برنامه های کاربردی است و این خود بخشی از واقعیتی عظیم تر و حتی فناوری های بیشتری است. اشیاء و داده ها نقطه شروع و جوهره آنچه که IoT را توانمند می سازد و به آن معنی می بخشد هستند. دستگاه ها و متعلقات IoT به تجهیزاتی همچون حسگرها و عملگرها، مدارات الکترونیک ارتباطاتی و نرم افزار برای ضبط، فیلتر و مبادله داده های مربوط به خود دستگاه، وضعیت آن و محیط اطراف مجهز شده اند.

ارتباط چیزها در IoT و استفاده از داده های IoT باعث بهبود و نوآوری های مختلفی در زندگی مصرف کنندگان، تجارت، مراقبت های بهداشتی، سامانه های متحرک، شهرها و جامعه می شود. اهداف بالقوه IoT اغلب براساس موارد استفاده آن تقسیم بندی می شود، برای مثال نظارت بر سلامت، ردیابی دارایی، نظارت بر محیط زیست، نگهداری پیشبینانه و اتوماسیون خانه.

اینترنت اشیاء موج سوم در توسعه اینترنت است.

بسته به صنعت و یا نوع کاربرد، صدها مورد استفاده از IoT وجود دارد. برخی موارد استفاده از آن در صنایع است و برخی دیگر خاص تر هستند. به طور مثال ردیابی دارایی مورد استفاده جهانی دارد. این می تواند کاربردهای مختلفی برای مصرف کننده داشته باشد، همچون ردیابی حیوانات خانگی یا یا دارایی هایی مثل اسکیت برد یا حتی ردیابی کانتینرها در یک کشتی باری بزرگ. این همان اصل اساسی IoT است، یعنی دنیایی از تفاوت در زمینه فناوری ها، شرایط و کاربردها.

IoT یک محرک ضروری برای نوآوری در مواجهه با مشتری، بهینه سازی و اتوماسیون هدایت داده ها، تحول دیجیتال، تحقیق و توسعه و کاربردهای کاملاً جدید، مدل های تجاری و جریان های درآمدی در همه بخش ها می باشد. در این راهنمای کسب و کار IoT موارد متعددی را پیرامون منشاء، فناوری ها و تکامل IoT با مثال های تجاری، کاربرد ها و تحقیقات خواهید آموخت.

برای مطالعه مقاله متاورس در کشاورزی و کسب اطلاعات در این باره از اینجا وارد شوید .

متاورس در کشاورزی

اینترنت اشیا گام منطقی بعدی در تکامل اینترنت است و ادامه شبکه ها و فناوری های M2M (ماشین به ماشین)، باز ساخت و گسترش فناوری های M2M، فناوری های متحرک، RFID و چیزهای دیگر است.

IoT در شاخه های بیشتری گسترش می یابد و آنها را احاطه خواهد کرد و به دلیل عوامل مختلفی از جمله هزینه های پایین حسگرها و فناوری ها و شبکه های فعال، محبوبیت بیشتری پیدا می کند.

پیش بینی ها جهان اینترنت اشیاء حکایت از بروز و ظهور حدود ۲۰ تا ۳۰ میلیارد دستگاه متصل تا سال ۲۰۲۰ دارد.

اینترنت اشیاء صنایع و حوزه های تجاری را همگرا می کند، فناوری اطلاعات (IT) و فناوری عملیاتی (OT) را پیوند می دهد و به تحول صنعتی (صنعت نسل ۴.۰) و موجی از موارد استفاده در آنچه که به آن IoT Industrial گفته می شود و بزرگترین بخش کاربردها و سرمایه گذاری های IoT است کمک می کند. حیطه های اصلی سرمایه گذاری اینترنت اشیاء شامل عملیات ساخت، حمل و نقل، فناوری های هوشمند شبکه، ساختمان های هوشمند و موارد فزاینده بهره گیرنده از اینترنت اشیاء و اتوماسیون خانه های هوشمند است.

اینترنت اشیاء ( IoT ) اصطلاحاً چتری گسترده از فناوری ها و خدمات زیربنایی است که به موارد کاربرد بستگی دارد و به نوبه خود بخشی از زیست بوم فناوری وسیع تری است که شامل فناوری های مرتبط از جمله هوش مصنوعی، محاسبات ابری، امنیت سایبری نسل آینده، تجزیه و تحلیل پیشرفته، داده های بزرگ، فناوری های مختلف اتصال/ارتباطات، شبیه سازی همانند دیجیتال/۱، واقعیت افزوده و مجازی، بلاک چین و موارد دیگر می باشد.

از منظر زیست بوم های اقتصادی، مشارکت ها، همکاری ها، روش های مشارکت ها، پیوستگی و زیست بوم های نوآوری/همکاری نیز به شکلی گسترده نکات کلیدی در IoT هستند.

اتصال دستگاه های فیزیکی با امکان سنجش و ارتباط به طور مستقل، شامل حسگرها و عملگرها، چیز جدیدی نیست و دارای سابقه طولانی در مفهوم شبکه های M2M به طور گسترده می باشد. در اینترنت اشیاء، نقاط پایانی/۲ فیزیکی از طریق آدرس های IP منحصر به فرد قابل شناسایی، متصل می شوند. به موجب آن می توان از طریق تجهیزات الکترونیک و نرم افزارهای استقرار یافته، گره ها و گیت وی های IoT، فناوری های فرا ارتباطی و ابر، شبکه و سیستم عامل IoT با ادغام فزاینده هوش مصنوعی، IoT و فناوری های دیگری مانند بلاکچین (غالباً در سطح شبکه: پردازش edge و پردازش fog) داده ها را جمع آوری، فشرده سازی، مرتبط و تجزیه و تحلیل کرد.

اینترنت اشیاء اتصال نقاط پایانی (دستگاه ها و چیزها) است که می توان با یک آدرس IP  (پروتکل اینترنت) به صورت اختصاصی آدرس داد و شناسایی کرد. با استفاده از اینترنت اشیاء، دستگاه ها می توانند به اینترنت متصل شوند، حس کنند، جمع آوری، دریافت و ارسال داده و از طریق فن آوری های IP، سیستم عامل ها و راه حل های اتصال با یکدیگر و برنامه ها ارتباط برقرار کنند.

IoT لایه افزوده ای از اطلاعات، تعامل، تراکنش و عمل است که به لطف دستگاه ها، تجهیزات سنجش داده ها، تجزیه و تحلیل و قابلیت های ارتباطی، با استفاده از فناوری های اینترنتی به آن اضافه شده است. علاوه بر این، اینترنت اشیا، واقعیت های دیجیتال و فیزیکی را متصل می نماید و اتوماسیون اطلاعات-محور را نیرو می بخشد و سطح تجارت و زندگی اجتماعی مردم را بهبود می دهد.

داده های ضبط، جمع آوری و تجزیه و تحلیل شده برای موارد استفاده مختلف، از جمله تصمیم گیری در مورد تعمیر و نگهداری، انسان، تصمیم گیری های نیمه خودکار و خودکار (که به موجب آن جریان داده ها فقط از دستگاه های با قابلیت IoT وارد نمی شوند، بلکه بین آنها نیز تبادل می شوند، درون آنها رخ می دهد یا به شکل دستورالعمل برای آنها ارسال می شود)، تحقیقات علمی، نظارت لحظه ای، تبادل داده ها، مدل های جدید کسب و کار و موارد دیگر استفاده می شود.

اینترنت اشیاء، واقعیتی در تجارت و فراتر از آن است

در صنایع و شرکت های گوناگون، ایجاد ارزش افزوده از زمانی که نمونه های IoT در زندگی واقعی مشاهده می شود با استفاده از نیروی IoT، اتفاق می افتد.

با این حال، هنوز دهه ای (۲۰۲۰ و فراتر از آن) زمان خواهد برد تا بزرگنمایی ها، موانع راه و سوء تفاهم ها درباره اینترنت اشیا از بین برود و تردیدها و چالش های موجود در زمینه های مختلف حل شود. بنابراین، یک رویکرد جدید بنیادی برای امنیت مورد نیاز خواهد بود.

درک IoT

برای درک مزایا، ارزش، مفهوم و حتی فناوری های IoT، مهم است که به نمونه هایی از کاربردها و صنایع مختلف بنگریم.

اگرچه IoT یک «چیز» طلقی می شود ولی نیاز است که تفاوت هایی از منظر کاربردها در زمینه هایی مانند اینترنت اشیاء صنعتی، مصرف کننده اینترنت اشیاء و فراتر از این واژه ها و اصطلاحات، و موارد مصرف ذکر شده IoT درک شود.

استفاده از اینترنت اشیا با سرعت های مختلفی اتفاق می افتد. به عنوان مثال، سرمایه گذاری IoT در صنعت تولید به مراتب بیشتر از سایر صنایع خاص و فضای مصرف کننده گان اینترنت اشیاء (CIoT) است.

اگرچه تولید جهانی هنوز بیشتر هزینه های IoT (سخت افزار، نرم افزار، خدمات و ارتباطات) را به خود اختصاص می دهد ولی انتظار می رود تا سال ۲۰۲۰ این روند تغییر یابد.
صنعت تولید، همراه با حمل و نقل و مصارف (آب و برق)، سه حوزه اصلی سرمایه گذاری IoT است و بخشی از آن چیزی است که به عنوان اینترنت صنعتی اشیاء شناخته می شود.

اینترنت اشیاء به عنوان یک واقعیت در حال تحول

علیرغم چالش ها، سرعت های متفاوت و تحولات سریع که تا سال های اول دهه آینده خواهیم دید، اینترنت اشیاء همچنان وجود خواهد داشت.

در تجارت و صنعت، هزاران مورد مصرف اینترنت اشیاء و استقرار آن در زندگی واقعی در بخش های مختلف به واسطه این سه صنعت وجود دارد. بخش قابل توجهی از توسعه ها و سرمایه گذاری ها در شکل مقابل نشان داده شده است.

در فضای مصرف کننده هزاران دستگاه و برنامه برای اهداف متنوع وجود دارد.

پیش بینی های مربوط به تأثیر اقتصادی، بخش های فرعی، فناوری ها و تعداد دستگاه های با قابلیت IoT نیز در حال تحول است.

هرچند که برای بیشتر افراد تعداد دستگاه های IoT معیار نباشد، اما این چیزی است که بیشترین توجه را به خود جلب می کند. در طی چند سال گذشته پیش بینی های مربوط به تعداد دستگاه های IoT تا سال ۲۰۲۰ نزولی تخمین زده شده است.

بیش از دو دهه طول کشید تا «مفهوم» اینترنت اشیا به واقعیتی تأثیرگذار تبدیل شود و همانطور که در آینده خواهیم دید بسیاری از حوزه های تجارت و جامعه را تحت تأثیر قرار خواهد داد.

برای مطالعه مقاله هوشمند سازی آبزی پروری از اینجا وارد شوید .

هوشمند سازی آبزی پروری

۵۵٪ سازمان ها IoT را به عنوان راهبرد برای تجارتشان و مفهومی برای رقابت مؤثرتر می دانند (IDC ،۲۰۱۶)

با وجود اینکه اینترنت اشیا «واقعیتی» همچنان در روزهای آغازین خود می باشد؛ صرف نظر از توجه گسترده، پیش بینی ها و اعداد چشمگیر و تحولات اساسی و استقرار در بسیاری از مناطق. با این حال، اگر به پتانسیل کلی IoT دقت کنید متوجه می شوید که به واقع تازه آغاز کار می باشد.

استانداردها، فناوری ها، سطح بلوغ، دستگاه ها و برنامه ها همچنان در حال تکامل هستند تا بازیگران مختلف در زیست بوم IoT با سیستم عامل ها، مدل های جدید تجزیه و تحلیل داده ها و حتی تعاریف و دیدگاه های در حال تحول در جهت بهتر و هوشمندانه تر شدن پروژه هایIoT حضور پیداکنند. در آن زمان، چالش های مربوط به مقررات، امنیت و داده ها برطرف می شود و همچنان یک تعریف جهانی برایIoT همچنان مورد بحث می باشد.

ایده اینترنت اشیاء (IoT) به مدت ها قبل برمی گردد، در حدود پایان هزاره قبلی، زمانی که RFID پیشرفت اساسی در زمینه اینترنت اشیاء بود و اصطلاح اینترنت اشیاء در مفهوم RFID (و NFC) ظهور یافته بود، از RFID برای ردیابی ها در عملیات مختلف از جمله مدیریت زنجیره تأمین و تدارکات استفاده می شد.

ریشه و منشأ اینترنت اشیاء فراتر از RFID است. به شبکه های ماشین به ماشین (M2M) فکر کنید، یا به دستگاه های خودپرداز (ATM) که به شبکه های بین بانکی متصل هستند (دقیقاً به عنوان نقاط پایانه فروش جایی که با کارت های خودپرداز خود پرداخت و دریافت می کنید). راه حل های M2M برای دستگاه های خودپرداز مدت زمان طولانی، دقیقاً به شکل RFID وجود داشته است. این اشکال اولیه شبکه ها، دستگاه های متصل و داده ها از همان جایی است که اینترنت اشیاء از آنجا می آید با این حال، این «اینترنت اشیاء» نیست.

نقش و تأثیر RFID
در دهه نود، فناوری هایی مانند RFID، حسگرها و چند نوآوری بی سیم منجر به کاربردهای مختلفی در اتصال دستگاه ها و «چیزها» شد.

در آن زمان بیشترین کاربرد «RFID» در دنیای واقعی عمدتاً در لجستیک، انبارها و زنجیره تأمین اتفاق افتاد. مسلماً چالش ها و موانع بسیاری برای غلبه بر آنها وجود داشتند. برای نمونه می توان به مقاله ای از یک متخصص RFID بلژیکی که در اواخر سال ۱۹۹۹ به رشته تحریر درآمد و کابرد این فناوری در صنعت لجستیک را مد نظر قرار داده بود اشاره کرد (به طور خاص انبارداری و لجستیک صنعتی با وجود اینکه RFID هنوز گران بود).

به تدریج، استفاده از RFID (و همراه با آن، NFCها یا «ارتباط از فاصله نزدیک» و فناوری های بی سیم) در بخش هایی فراتر از لجستیک و مدیریت زنجیره تأمین رایج شد: همچون حمل و نقل عمومی، شناسایی (از حیوانات خانگی گرفته تا افراد)، اخذ عوارض الکترونیکی، کنترل دسترسی و تأیید هویت، نظارت بر ترافیک، خرده فروشی و در نهایت اشکال خلاقانه تبلیغات در فضای باز. این رشد روزافزون کاربردها، ناشی از کاهش هزینه برچسب های RFID، گسترش استاندارد و NFC بود.

نمونه ای از کاربرد RFID – اخذ عوارض الکترونیکی  ویکی پدیا توسط کاربر گری دی

از RFID و M2M تا IoT
امکان نشانه گذاری، ردیابی، ارتباط و خواندن و تجزیه و تحلیل داده ها از اشیاء با آنچه به عنوان اینترنت اشیاء در آغاز این هزاره نامیده می شود به مرور شکل می گیرد.

واضح است که ارتباط انواع «چیزها» و برنامه ها، همانطور که در RFID (و در M2M و موارد دیگر) آنها را دیدیم، با وجود اینترنت خیلی تغییر می کند. این موضوع ممکن است شما را شگفت زده کند./ اما مفاهیم یخچال و فریزر متصل، که به شما می گوید شما باید شیر بخرید، مفهوم آنچه امروزه به عنوان شهرهای هوشمند شناخته می شود و چشم انداز یک تجربه خرید همه جانبه (بدون اسکن بارکد و بکارگیری اطلاعات جاری هوشمند اخذ شده از دستگاه ها و کالاهای متصل) حتی به قبل از آنکه اصطلاح اینترنت اشیاء وجود داشته است برمی گردد.

باز هم زمان خواهد برد ولی ما نباید اینترنت اشیاء را صرفاً به این مفاهیم عام و شناخته محدود کنیم، حتی اگر توجه بلامنازع مصرف کننده خاص IoT باعث جلب توجهات بیشتر و رشد مفهومی در آن حوزه شده باشد، که در ادامه در این رابطه می خوانید.

اینترنت اشیاء (IoT) چیست؟

اینترنت اشیاء – اینفوگرافیک بر پایه اتصال گرایی مبتنی بر داده های سیسکو

چگونه اینترنت اشیا در مفهوم RFID ابداع شد
طبق گفته اکثر منابع، اصطلاح اینترنت اشیاء در سال ۱۹۹۹ توسط کوین اشتون، بنیانگذار مرکز Auto-ID MIT که در آن یک استاندارد برای RFID تهیه شده بود ابتدا در زمینه خرده فروشی ابداع شده است.

RFID سال ها قبل از صحبت در مورد اینترنت اشیاء به عنوان یک سیستم وجود داشت و دنیای فیزیکی و اینترنت را از طریق حسگرهای omni-present متصل می کرد. این موضوع قبلاً نیز وجود داشته است وقتی که وی مرکز Auto-ID درMIT (در حال حاضر آزمایشگاه های Auto-ID نامیده می شود) را بنیانگذاری کرد.

شتون، که در P&G بازاریاب بود، می خواست چالشی را که قبلاً دیده بود توسط گزارشات زنجیره ای حل کند: قفسه های خالی برای یک محصول خاص. وقتی قفسه ها خالی هستند، بدیهی است هیچ کس نمی تواند آنچه را که قرار است در آنجا باشد خریداری کند. این یک مشکل معمولی در تدارکات و زنجیره تأمین است. اشتون راه حل را در RFID tags یافت، که هنوز برای تخصیص به هر محصول بسیار گران قیمت بودند. هنگامی که مرکز Auto-ID MIT، با تأمین اعتبار از برند های بزرگ خرده فروشی جهانی که چالش و مزایای بارز راه حل را درک کرده بودند راه اندازی شد. P&G وی را تأمین و طبق شواهد مدیر اجرایی در این مرکز نمود.

آنچه باقی ماند ایجاد یک سیستم استاندارد، حل چالش های کوچک سازی، کاهش قیمت برچسب های RFID و تاریخچه بود.

کوین اشتون  که گفته می شود اصطلاح اینترنت اشیاء را اختراع کرده است در سال ۲۰۱۵ – توسط لری دی مور ، CC BY-SA 4.0

تعریف IoT – رویکردهایی بی انتها
اینترنت اشیاء حوزه ارتباط متقابل دستگاه های فیزیکی با اینترنت و سایر شبکه ها از طریق آدرس های IP منحصر به فرد قابل شناسایی است که به موجب آن داده ها از طریق حسگرهای تعبیه شده، الکترونیک و نرم افزار جمع آوری می شوند.
دستگاه های فیزیکی یا برای اینترنت اشیاء طراحی شده اند یا دارایی هایی (حتی موجودات زنده) هستند که به سنجشگر داده ها و انتقال دهنده الکترونیکی مجهز شده اند. در نهایت اینترنت اشیاء در بعدی از دستگاه ها، حسگرها، عملگرها و سامانه های ارتباطی برای توصیف آنچه به طور مؤثر با داده های به دست آمده از چیزهای متصل انجام می شود، استفاده می گردد.

برای مطالعه و بررسی مقاله بلاکچین در کشاورزی از اینجا وارد شوید .

بلاکچین در کشاورزی – بهبود تکنیک های کشاورزی

IoT شبکه ای از اشیاء فیزیکی است که دارای فناوری تعبیه شده برای برقراری ارتباط و حس کردن یا تعامل با وضعیت داخلی یا محیط خارجی خود می باشند (تعریف گارتنر)
اینترنت اشیاء طیف وسیعی از برنامه ها، پروتکل ها، استانداردها، معماری ها و فناوری های جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها را توصیف می کند که به وسیله آن ادوات و اقلامی (وسایل، لباس ها، حیوانات، …) که مجهز به حسگر، نرم افزارهای خاص طراحی شده و/یا سامانه های دیجیتالی و الکترونیکی دیگر، از طریق یک آدرس IP منحصر به فرد یا URI به اینترنت و/یا شبکه های دیگر متصل هستند و یک هدف اجتماعی، صنعتی، تجاری و/یا مفاهیم انسانی را دنبال می کنند. همانطور که در ادامه می خوانید، داده ها و چگونگی کسب، تحلیل و ترکیب آنها در زنجیره های ارزش اطلاعات و مزایای آن مهم هستند.
در حقیقت، ارزش واقعی اینترنت اشیاء جایی است که می تواند از منابع و انواع داده های کاملاً جدید برای مدل های تجاری، بینش ها، اشکال تعامل، شیوه های زندگی و پیشرفت های اجتماعی استفاده کند.
اینترنت اشیاء اصطلاحاً همچون چتری گسترده است و همانطور که گفته شد، غالباً بین اینترنت اشیاء مصرفی (CIoT) و اینترنت اشیاء صنعتی (IIoT) تمایز می باشد. ما هر دو را در زیر بررسی می کنیم، زیرا همچنان هردو آنها استفاده می شوند. با این حال، CIoT و IIoT همچون پوشش چتری بسیاری از موارد استفاده و کاربردها را نیز تحت پوشش خود قرار می دهند. مضاف بر این که، بین هر دو همپوشانی وجود دارد.
ما اینترنت اشیاء را بیشتر از منظر اینترنت همه چیز می بینیم، که خود نیز بخشی از یک زمینه گسترده تر می باشد. این مفهوم در زیر بیشتر توضیح داده شده است. اینترنت اشیا چیزی نیست جز داده هایی که جمع آوری شده، ارسال شده، پردازش گردیده یا به دستگاه ها فرستاده شده اند، اینها بیشترین مواردی هستند که از طریق اینترنت، خطوط ثابت، در اکوسیستم های ابری یا از طریق فناوری اتصال بی سیم (نوعی متناسب)، برای کاربردهای خاص IoT تهیه شده اند (به عنوان مثال فناوری های بی سیم برای IIoT).

اینترنت اشیاء به عنوان بخشی از اینترنت همه چیز – همه چیز در یک شبکه گسترده توزیع شده متصل است

مرتبط کردن حوزه های دیجیتالی، فیزیکی و انسانی از طریق شبکه ها، فرآیندها و داده های متصل، تبدیل شدن به دانش و عمل، یک جنبه اساسی در این معادله است. در سال های اخیر کانون تمرکز در اینترنت اشیاء از جنبه خالص اتصال دستگاه ها و جمع آوری داده ها مشخصا به مفهوم اتصال داخلی دستگاه ها، داده ها، اهداف تجاری، افراد و فرایندها، در IIoT تغییر کرده است.

اجزای متداول در IoT

بیشتر تعاریف ارایه شده برای اینترنت اشیاء یا IoT جنبه های مشترک متعددی دارند. در ادامه به این بخش های مشترک می پردازیم.

ارتباط در اینترنت اشیاء

همه تعاریف ارایه شده برای اینترنت اشیاء یا IoT دارای جنبه ارتباط و شبکه هستند: شبکه ای از چیزها، دستگاه ها، حسگرها، اشیاء و/یا متعلقات، بسته به منبع. کاملاً واضح است ابعادی از شبکه ها و ارتباط، که ما حتی آن را فرا-ارتباط می گوییم، باید در هر تعریف مناسب IoT گنجانده شده باشد. انواع مختلفی از پروتکل و استاندارد ارتباط و شبکه IoT، بصورت بی سیم و ثابت وجود دارد. در بیشتر پروژه های کاربردی IoT این ترکیب وجود دارد.
اتصال در همه سطوح اتفاق می افتد: در یک فاصله بسیار نزدیک (به عنوان مثال بین دستگاه ها)، دورتر (به عنوان مثال بین دستگاه ها و ابر) یا در مسافت های بسیار بزرگ.
استانداردهای ارتباط نیز بسته به توان مورد نیاز و حجم داده های IoT منتقل شده متفاوت است که به طیف گسترده ای از استانداردها و راه حل ها منجر می شود. مفهوم ارتباط از دستگاه های متصل و مفهوم ارزش از جایی که داده های متصل هستند شروع می شود.

چیزها در اینترنت اشیاء

دارایی های مجهز به IoT، دستگاه ها، اشیاء فیزیکی، حسگرها، هر چیز متصل به دنیای فیزیکی، لوازم، پایانه ها، و فهرستی که همچنان ادامه دارد. همه آنها اصطلاحاتی هستند برای توصیف آنچه بخش اساسی شبکه ای از چیزهاست.
برخی کلمات افزوده شده به دستگاه ها مانند هوشمند یا باهوش. اینطور بگوییم که آنها حاوی فناوری هستند که به آنها یک قابلیت اضافی « انجام کاری » را می دهد : اندازه گیری درجه حرارت یا سطح رطوبت، گرفتن اطلاعات موقعیت مکانی، سنجش حرکات یا دریافت هر نوع عمل و زمینه دیگری که می تواند ضبط و تبدیل به داده شود.
دستگاه های IoT باید مدیریت شوند. این جایی است که مدیریت دستگاه IoT مطرح می شود: امکان پردازش، پیکربندی و مدیریت کلی دستگاه های IoT را فعال می کند. مدیریت دستگاه IoT می تواند ساده باشد (به عنوان مثال در کاربری های مصرف کننده) و با استفاده از سیستم عامل های ابری با ویژگی های مدیریت دستگاه IoT یا راه حل های فروشندگان اختصاصی انجام شود.
همچنین می تواند پیچیده باشد. با هرچه مهم تر شدن سیستم عامل های IoT، اغلب مدیریت دستگاه IoT در این سطح انجام می شود زیرا مدیریت دستگاه یکی از مؤلفه های اصلی چنین پلتفرمی است.
سایر مؤلفه های یک پلتفرم IoT شامل مدیریت داده های IoT، کنترل دسترسی و امکان استفاده از برنامه (توسعه) است. بررسی اجمالی بیشتر در سیستم عامل MachNation IoT. علاوه بر این، از آنجا که محاسبات لبه ای مهم تر از قبل شده اند نگاهی به مدیریت دستگاه IoT در لبه نیز داشته باشید همانطور که در کارت امتیاز MachNation IoT edge توضیح داده شده است. برخی از سیستم عامل های IoT مانند رله نیز از معماری محاسبات مه پشتیبانی می کنند.

اینترنت اشیاء و داده ها

این تنها بخشی از آن مفهوم هوشمندی است ولی ما را به موضوعیت نزدیک تر می کند. شما می توانید اینترنت اشیا را با توصیف تمام خصوصیات (آنچه در آن است) تعریف کنید، اما باید هدف آن را نیز جستجو کنید (چرا). داده ها بخش مهمی از این معادله هستند، هرچند که یک قدم ابتدایی در مفهومی از داده کافی نیست. بنابراین هیچ اینترنت اشیایی بدون اطلاعات (کلان) وجود ندارد.

ارتباطات در اینترنت اشیاء

داده به گونه ای است که ممکن است بدون ارزش نباشد، اما مطمئناً بدون معنی است مگر اینکه برای یک هدف استفاده شود و به معنا، بینش، شعور و اقدامات تبدیل شود. شاید شما در مورد مدل قدیمی DIKW (از داده گرفته تا اطلاعات تا دانش، خِرد و عمل) شنیده باشید؟ خوب، داده هایی که توسط دستگاه های IoT جمع آوری و حس شده باید ابلاغ شود تا شروع به تبدیل آن به اطلاعات عملی شود، دانش صرف، بینش، خرد و یا اقدامات.

اینترنت اشیاء، هوش و عملکرد

ما فقط به این جنبه اشاره کردیم. با این حال در بیشتر تعاریف می بینیم که هوش فقط به شبکه (ها) و / یا دستگاه ها نسبت داده می شود.
در حالی که ما مطمئناً، در بسیاری موارد به طور مثال، به «فناوری های شبکه هوشمند» نیاز داریم و در حالی که دستگاه های متصل یک ظرفیت عملی دارند، هوش واقعی و عملکرد مستقر می شود تا تجزیه و تحلیل داده ها و استفاده هوشمندانه از این داده ها برای حل یک چالش، ایجاد یک مزیت رقابتی، خودکار کردن یک فرآیند، چیزی را بهبود بخشیدن، یا هر عملی که ممکن است راه حل IoT ما بخواهد را، برآورده کند.
دقیقاً از آن جایی که اینترنت اشیایی بدون داده (کلان) وجود ندارد، هیچ اینترنت اشیای کاربردی بدون درک معنی، هوش، تجزیه و تحلیل داده های (کلان)، شناخت و هوش مصنوعی و غیره وجود ندارد.

اتوماسیون

صرف نظر از گستره پروژه یا نوع کاربرد اینترنت اشیاء، همیشه یک درجه اتوماسیون وجود دارد. در حقیقت، بیشتر برنامه های IoT اساساً مربوط به اتوماسیون می باشد و این غالباً با هزینه ها و مزایا همراه است. اتوماسیون صنعتی، اتوماسیون فرآیندهای تجاری یا به روزرسانی خودکار نرم افزار: همه اینها بسته به آن زمینه، نقش ایفا می کنند. این عبارت را می شناسید: نرم افزار دنیا را می بلعد. خوب، این خودروهای تسلا و وسایل نقلیه به زودی خودکار شونده، و در این راستا نگهداری، ارتقاء و موارد دیگر در مورد اتوماسیون و نرم افزارها از داده هایی که توسط حسگرها و دستگاه های متصل تغذیه می شوند را هدایت می کند.

اکوسیستم

معنا و فرا-ارتباط (انسجام) آن چیزی است که در بسیاری از پاسخ ها در مورد سؤالات مربوط به اینکه اینترنت اشیا چیست، مغفول می مانند. ما بیش از حد توصیفی هستیم و فقط بر فناوری ها تمرکز می کنیم و به اندازه کافی به هدف و اقدام، هوشمندانه نگاه نمی کنیم. بدیهی است که می توان گفت این موضوع صرفاً در مورد اینترنت اشیاء نیست بلکه بیشتر مربوط به اینترنت همه چیز یا اکوسیستم اینترنت اشیاء یا چیزهای دیگر است، اما برای ما مهم است که اینترنت اشیا را به طور مثال با یک مجموعه وسایل که به یک برنامه متصل شده اند اشتباه نگیریم. اگرچه اکثر افراد درباره برنامه هایی از این نوع صحبت می کنند، ولی مطمئناً اینها در جایگاه و موقعیتی دور از مفهوم اصلی اینترنت اشیاء هستند.

اینترنت اشیاء دستخوش تغییرات پی در پی

در حالی که عناصر فوق در تعاریف اینترنت اشیا مستتر هستند، مواردی را باید درنظر بگیریم که در دیدگاه های در حال تحول در مورد اینترنت اشیاء ضروری است که از دستگاه ها و داده ها به نتایج و هوش عملی و در نهایت به یک دنیای انتقال دیجیتال (DX) منجر می شوند.

مفهوم فرا-اتصال و یکپارچگی غالباً گویا نیست. در مفهومی از واقعیت که به موجب آن دستگاه ها، مردم، فرآیندها و اطلاعات بیش از گذشته به هم پیوسته اند؛ تعریف و رویکرد اینترنت اشیاء صرفاً باید این جنبه ها را ذکر کند زیرا اینترنت اشیاء بخشی از یک مفهوم  گسترده تر می باشد و غالباً مربوط به داده ها، معنا و هدف است تا در مورد اشیاء. یکی از عناصر اصلی این فرا-اتصال در حوزه اینترنت اشیاء این است که گاهی اوقات از ارتباط مداوم محیط های دیجیتالی و فیزیکی، به همراه محیط های انسانی، فرآیندها و داده های منسجم، فعال کننده و مناسب برای ایجاد ارزش در هنگام استفاده صحیح جهت اهداف متصل یاد می شود.

در نتیجه امکان ایجاد اکوسیستم های جدید نیز وجود دارد که استفاده از دستگاه های متصل به وسیله گروه های مختلف از مردم می تواند منجر به کاربردهای جدید و اشکال اکوسیستم های جامعه  شود. در ضمن همانطور که قبلاً اشاره شد: هیچ اینترنت اشیایی بدون امنیت مقدور نمی باشد.

تقریباً همه قبول دارند که در یک دهه آینده، در دهه ۲۰۲۰ و بعد از آن، به طور فزاینده ای در مورد اینترنت اشیا صحبت خواهیم کرد.

اینترنت اشیاء اسمی بی مسمی از دو مضمون است.

۱اول، «اشیاء» ذات معنای واقعی آن را توصیف نمی کنند و باعث می شوند که به نظر برسد مانند چیزی است که از اشیاء متصل تشکیل شده باشد. با این حال، همانطور که گفته شد این چیزی نیست که اغلب در رسانه های مردمی به آن اشاره می شود. اینترنت اشیاء علاوه بر پوشش یک اکوسیستم گسترده و متصل به فناوری های بی شمار، سیستم عامل ها و دیگر مؤلفه های این چنین، در یک بستر فناوری و سازمانی قرار می گیرد که به موجب آن هوش عملی، در مرکز فرصت های ایجاد ارزش انسانی و تجاری است. اینترنت اشیاء هیچ منظر و مفهومی برای وجود داشتن بدون همه این جنبه ها ندارد.

۲-ثانیاً، بعد از سال ها چشم اندازهای آینده پیرامون مفاهیم و ایده های بسیار قدیمی مانند یخچال و فریزر متصل و نیز جذابیت های حاضر با امکاناتی که در نتیجه اتصال «اشیاء» بوجود آمده، مضمون «اشیاء متصل» را به عقب می راند و IoT درست همانطور که امروز به اینترنت نگاه می کنیم دیده می شود: یک پدیده بارز گسترش ارتباط که همچون برق است. آنچه در پشت آن قرار دارد، حسگرها، دستگاه ها، پروتکل ها، امکانات ضروری است که مهم نخواهد بود، مگر برای افرادی که باید در زندگی-واقعی پروژه های اینترنت اشیاء را تحقق بخشند و در چارچوب مقررات، معنا و امنیت از جنبه فناوری را رصد کنند.

چراجویی و سیر تکامل به طور فزاینده در مورد اینترنت اشیاء نخواهد بود بلکه در مورد تصویر گسترده ای از اقتصاد تحول دیجیتال با نتایج و یکپارچه سازی در ذهن و مجموعه هایی با همپوشانی بالفعل از فناوری ها خواهد بود.

IoT چیست؟ پاسخ تصویری

برای پایان دادن به این بخش و تعاریف و توضیحات، در اینجا یک تصویر خوب از واقعیت گسترده اینترنت اشیاء و در عین حال تصویری از معنای آن آورده شده است.

قسمت بالا سمت راست اینترنت اشیاء را نشان می دهد: اشیاء هوشمند با یک آدرس IP می توانند حس کنند (بسته به نوع استفاده، داده ها را در مورد پارامترهای مختلف مانند مکان، دما، سطح رطوبت و ده ها فرصت دیگر جمع کنند). این داده ها برای پردازش ارسال می شوند و یا در منبع تجزیه و تحلیل می گردند.

قسمت بالا سمت چپ اینترنت انسانی را نشان می دهد: به همه چیزهایی که برای اتصال به اینترنت مانند تلفن هوشمندتان استفاده می کنید، فکر کنید. مواجه با این حوزه و اینترنت اشیاء است که موجب می شوند امروز بیشتر برنامه های مصرف کننده اینترنت اشیاء متولد شوند. کاربری های مختلفی در اصطلاح CIoT  مانند پوشیدنی ها که بدون تلفن های هوشمند نمی توانند برقرار بمانند. علاوه بر این، برای چندین فعالیت کنترل و نظارت، به نوعی دستگاه مانند تبلت، به عنوان مثال در زمینه خانه هوشمند نیاز خواهید داشت.

کره در انتهای تصویر از کلیه اشیاء متصل تشکیل شده است که آدرس IP ندارند و به اینترنت اشیاء تعلق ندارند. آنها از خیلی وقت پیش وجود دارند، به طور عمده در حوزه اینترنت صنعتی شاهد هستیم که آنها به اینترنت صنعتی اشیا (IIoT) مهاجرت می کنند. جایگزینی چنین دستگاه هایی یا تگ زدن آنها به منظور فعال شدن از طریق IoT ، بخشی از اتفاقاتی است که در IIoT می افتد.

 

برای مطالعه مقاله طبقه بندی تصاویر در سنجش از دور از اینجا وارد شوید .

طبقه بندی تصاویر در سنجش از دور

تعریف اینترنت اشیاء از چند طریق در حال تکامل است:
نهادهای صنعت در زمینه هایی که هنوز استانداردسازی ندارند، تعاریف و توضیحات اینترنت اشیا را به روز می کنند.
بازار نیز در حال تحول و تغییر دیدگاه ها و تعاریف است. مانند آنالیزورها یا شرکت های مرتبطی، که در فضای IoT بسیار فعال هستند: بسیاری از آنها شرایط خود را ابداع کرده اند.
طرز تفکر در مورد اینترنت اشیاء تغییر کرده است. شما می توانید چیزها را بر اساس آنچه هستند و آنچه نیستند تعریف کنید. همچنین می توانید با تمرکز روی ویژگی های آنها، تعریفشان کنید. و تا آنجا که ما به مهمترین سؤالی که باید در یک تعریف پاسخ دهیم مربوط می شود: چرا و چگونه از «چیزی» استفاده می کنیم؟
ما کمتر به «چیزها» و فناوری های اینترنت اشیاء و بیشتر به واقعیت و زمینه گسترده تری که اینترنت اشیاء در آن قرار دارد نگاه می کنیم. بسیاری از کاربردها و تمرکز روی نتایج (خدمات) ضروری تر است.
حال که اینترنت اشیاء به عنوان یک «واقعیت» دارای مزایا و پیامدهایی است که بسیاری هنوز نمی توانند آن را درک کنند، ما باید روایت را تغییر داده و از منظر جامع به IoT نگاه کنیم:
۱. چگونگی ارتباط آن با افراد، فرآیندها، داده ها، تجارت، نوآوری، مفهوم و …
۲. نتایج و اهداف در منظری یکپارچه، با توجه به اکوسیستم های ارزش، فناوری های مرتبط، تجارت و بسترهای نرم افزاری.
و ما باید از بسیاری از پروژه ها، موارد و نمونه های IoT در خارج یاد بگیریم.

رشد نمایی اینترنت اشیاء

همانطور که قبلاً دیدیم اینترنت اشیاء هنوز مسیری طولانی را در پیش دارد و رشد دستگاه های متصل یا «چیزهای هوشمند» با حل شدن چالش های مختلف، همچنان طی سال های آینده به صورت تصاعدی افزایش می یابد.
در این راستا به راحتی می توان گفت که، با وجود این که مدت هاست در مورد اینترنت اشیاء صحبت می کنیم و این حقیقت است که IoT در بسیاری از صنایع یک واقعیت می باشد، اما ما همچنان در سال های آغازین هستیم.
اگرچه انتظار می رود که، به عنوان یک اصطلاح و مفهوم، اینترنت اشیاء از بین برود و فقط به بخشی از یک هنجار جدید تبدیل شود، ولی ما همچنان از آن موقعیت خیلی دور هستیم. توجه کنید که به هرحال در زمینه کسب و کار بهتر است در جهت تحقق پذیرش و انجام پروژه ها روی اهداف و موارد کاربردی متمرکز شوید تا درباره IoT.
با رشد نمایی که گارتنر «پیوند نیروها» می نامد، در بسیاری از زمینه های دیگر مانند ترافیک، ذخیره سازی، ظرفیت پردازش، حجم داده ها، قابلیت های شبکه رشد می کند.
اینترنت اشیاء در بسیاری از صنایع، کاربردها و زمینه ها وجود دارد. برخی از پروژه ها هنوز در مرحله آزمایشی هستند و برخی دیگر ستون اصلی فرآیندهای مهم عملیات و نوآوری ها هستند. به عبارت دیگر میزان تغییر شیوه های زندگی، کار و انجام امور تجاری بستگی به بستر اینترنت اشیاء دارد.

پیش بینی تعداد دستگاه های متصل – نمایی در حال تغییر

پیش بینی های دقیق در مورد اندازه و تکامل چشم انداز اینترنت اشیاء تمایل دارد که بر تعداد دستگاه ها، لوازم و سایر مواردی که به هم متصل هستند و رشد حیرت انگیز این حجم از دستگاه های IoT با قابلیت IP (IP-enabled) متمرکز شود همان طور که داده هایی که آنها تولید می کنند، با ابعادی حیرت انگیز در سال های آینده خواهند بود.
شاید به نظر می رسد که اینترنت اشیاء هنوز جایگاهی ندارد. با این وجود اشتباه نکنید: در حال حاضر بزرگ تر از آن است که بسیاری معتقدند و در برنامه های

تعداد دستگاه های متصل به IoT – تا سال ۲۰۲۱ تعداد ۴۶ میلیارد

کاربردی بیشتر از آنچه در برنامه هایی که معمولاً رسانه ها ذکر می کنند، استفاده می شوند.
در عین حال این یک حقیقت است که افزایش دستگاه های متصل سرعت و شتاب بیشتری می گیرند. زمانی که اولین نسخه این راهنمای اینترنت اشیا را نوشتیم، تقریباً در هر ساعت یک میلیون ارتباط جدید برقرار شده و در حدود ۵ تا ۶ میلیارد موارد متفاوت به اینترنت متصل شده.
تا سال ۲۰۲۰، سیسکو انتظار دارد ۲۰ میلیارد دستگاه در اینترنت اشیاء وجود داشته باشد. تخمین ها برای ۲۰۳۰ به ۵۰ میلیارد دستگاه رسیده و برخی پیش بینی ها حتی صعودی تر بوده است، با بیان اینکه تا سال ۲۰۲۵ تا ۱۰۰ میلیارد دستگاه وجود خواهد داشت.
حقیقت این است که زمانی که ما درباره پیش بینی های اخیر می نوشتیم، موارد جدیدی از قبل منتشر شده بوده است. علاوه بر این، تحقیقات مختلف برداشت های مختلفی دارد و مهم است که بین دستگاه های IoT، پایانه های IoT و دستگاه های متصل تفاوت قائل شویم گرچه اغلب دستگاه های IoT و دستگاه های متصل به صورت متقابل استفاده می شوند.
وقتی برای اولین بار این مقاله را نوشتیم گارتنر تخمین زد که تا سال ۲۰۲۰ ما در جهانی با بیش از ۲۶ میلیارد دستگاه متصل زندگی خواهیم کرد. همان طور که تصویر زیر نشان می دهد سیسکو در آن زمان پیش بینی کرده بود که ۳۷ میلیارد «چیز» هوشمند تا سال ۲۰۲۰ به اینترنت وصل شود (پیش از این، شرکت در مورد ۵۰ میلیارد صحبت می کرد) و برخی دیگر حتی فراتر از ۲۰۰ میلیارد نیز رفتند.
در پایان سال ۲۰۱۶ پیش بینی های بین ۲۰ تا ۳۰ میلیارد دستگاه متصل (IoT فعال) در سال ۲۰۲۰ متغیر بود.
طبق تحقیقات Juniper Research (اطلاعات آخر سال ۲۰۱۶)، تعداد دستگاه های متصل IoT، حسگرها و محرک ها در سال ۲۰۲۱ به بیش از ۴۶ میلیارد خواهد رسید

طبق گفته سیسکو بیش از ۹۹ درصد از موارد موجود در دنیای فیزیکی هنوز به اینترنت وصل نشده اند

منابع و پیش بینی های متنوع در این زمینه

صرف نظر از اعداد دقیق، یک چیز واضح است: چیزهای زیادی وجود دارند که هنوز هم می توانند به هم متصل شوند و مطمئناً می توان تصور کرد که احتمالاً تا سال ۲۰۲۰ به تعداد کمتری از دستگاه های متصل (۲۰-۳۰ میلیارد) خواهیم رسید.
تنوع منابع و سرعتی که داده های مربوط به تعداد دستگاه های متصل پیش بینی شده منتشر می شود، بسیار زیاد است که ما می خواهیم بخشی را با پیش بینی های چندین منبع، با تاریخ دقیق برنامه ریزی کنیم و به روز باشیم.
دلایل مختلفی وجود دارد که چرا این پیش بینی ها بسیار متفاوت هستند. در میان آنها مطمئناً عدم اطمینان و چالش های مختلفی در مورد اینترنت اشیاء وجود دارد که بیشتر به دلیل وقایع تأثیرگذار در مورد امنیت و حفظ حریم خصوصی در میان مردم ایجاد می شود.
این واقعیت نیز وجود دارد که بدیهی است اینترنت اشیاء توسط کسانی که علاقه به انجام این کار دارند (مانند شرکت هایی که راه حل[۱] های اینترنت اشیاء را می فروشند) بزرگنمایی شود. این بدان معنا نیست که اینترنت اشیاء صرفاً یک بزرگنمایی است (که البته در ابتدای این هزاره بوده است).
با این حال، واقعیت ها، داده ها و حتی تعاریف مربوط به اینترنت اشیاء چنان گسترده هستند که گویی همه پیش بینی ها صرفاً تلاش هایی هستند، که اغلب در منظر و جایگاهی از شبهه قرار می گیرند.

اینترنت اشیاء صنعتی (IIoT)

اینترنت اشیاء، اینترنت همه چیز، اینترنت اشیاء مصرفی، و اصطلاحات بسیاری که گیج کننده هستند.

ارزش و کاربردهای با اهمیتی در اصطلاح اینترنت اشیاء صنعتی یا IIoT یافت می شوند. حقیقتاً یکی از اصلی ترین دلایلی که ما شروع به صحبت در مورد اینترنت اشیاء صنعتی کردیم، تمایز دادن آن از دیدگاه عام نسبت به اینترنت اشیاء است که در سال های اخیر به طور فزاینده ای مورد استفاده قرار می گیرد: اینترنت اشیاء مصرفی یا کاربردهای الکترونیکی مصرفی مانند پوشیدنی ها در یک بستر متصل یا کاربردهای خانگی هوشمند.

تعریف صنعتی اینترنت اشیاء

اینترنت صنعتی اشیاء توسط کنسرسیوم اینترنت صنعتی چنین تعریف می­ شود: ماشین آلات، رایانه ها و افرادی که قادر به عملیات هوشمند صنعتی با استفاده از تجزیه و تحلیل داده های پیشرفته برای نتایج تجاری تحول آمیز هستند،

چه صنایعی تحت پوشش قرار گرفته است؟ نگاه برخی افراد عمدتاً به صنایع سنگین مانند تولید، نفت و گاز، حمل و نقل است. همچنین برخی دیگر کاربردهای سبکتر همچون شهر هوشمند یا کشاورزی هوشمند را در نظر می گیرند. بعضی اوقات نیز کاربری های ریزتری وجود دارد زیرا قطعاً در شهرهای هوشمند نیز می توانید برنامه های بسیار ساده ای داشته باشید.

آنچه در اینترنت اشیاء صنعتی یا IIoT بسیار مهم است اصطلاحاً یکپارچه سازی جهانی IT (فناوری اطلاعات) و OT (فناوری عملیاتی) است.

در حال حاضر، IIoT مهم ترین بخش در اینترنت اشیاء است، بسیار بیشتر از برنامه های مصرفی عادی.

موارد استفاده، مزایا و چالش های اینترنت اشیاء صنعتی

اینترنت اشیاء صنعتی با صنعت نسل ۴.۰ مرتبط است: تمام کاربری های اینترنت اشیاء در صنعت نسل ۴.۰ اشکالی از IIoT هستند اما همه موارد استفاده IIoT در مورد صنایع نیستند که به عنوان صنعت نسل ۴.۰ طبقه بندی می شوند.

موارد استفاده معمول از اینترنت اشیاء صنعتی شامل نورپردازی هوشمند و مدیریت ترافیک هوشمند در شهرهای هوشمند، برنامه های دستگاه

های هوشمند، برنامه های کنترل صنعتی، موارد استفاده پایه ای در کارخانه، نظارت بر شرایط، موارد استفاده در کشاورزی، کاربردهای شبکه هوشمند توزیع نیرو و کاربردهای پالایشگاه نفت است.

بنابراین، حتی اگر این اصطلاح به اندازه اینترنت اشیاء یک اصطلاح فراگیر نباشد، باز هم بسیاری از کاربردهای بالقوه موارد استفاده را پوشش می دهد.

مزایایIIoT  – محورهای اینترنت اشیاء صنعتی

بسیاری از سازمان ها کاربردهای IIoT را بررسی می کنند و بسیاری از آنها قبلاً شروع به کار کرده اند، مشخصاً در بازارهای در حال حرکت مانند تولید یا نفت و گاز. اما دیگران هنوز منتظر یا بلاتکلیف هستند.

براساس تحقیقات IDG در سال ۲۰۱۶، ۷۰ درصد سازمان ها همچنان که اینفوگرافیک زیر نشان می دهد هنوز در مرحله «بررسی»، «بحث های اولیه» یا «مرحله برنامه ریزی» هستند.

و این علیرغم وجود فرصت های فراوان، در زمره ارتباط با تداوم، بازده و کاهش هزینه مشاغل و غیره می باشد.

بازار اینترنت اشیاء مصرفی ؛ دقت روی تجارب و فواید

در حالی که تمرکز اینترنت اشیاء صنعتی بیشتر به مزایای برنامه های کاربردی است، اینترنت اشیاء مصرفی بیشتر معطوف به تجربیات جدید و همه جانبه مشتری محور است.

بازار از اواخر سال ۲۰۱۷ یا ۲۰۱۸ میلادی شروع به رشد می کند. همزمان اینترنت اشیاء مصرفی به سرعت در بین انواع مختلف دستگاه ها و برنامه های کاربردی رشد خواهد کرد البته پس از آنکه تولید کنندگان بتوانند با چالش های مختلفی روبرو شوند.

خریدهای اینترنت اشیاء مصرفی چهارمین بخش بزرگ بازار در سال ۲۰۱۶ است که، تا سال ۲۰۲۰ به سومین بخش بزرگ تبدیل خواهد شد (IDC ، ۲۰۱۷)

همانطور که گفته شد، اینترنت اشیاء مصرفی به طور معمول مرتبط به پوشیدنی های هوشمند و لوازم خانگی هوشمند و همچنین تلویزیون های هوشمند، پرنده های بدون سرنشین برای کاربردهای مصرفی و طیف گسترده ای از ابزارآلات با اتصال اینترنت اشیاء می باشد.

توجه به این نکته مهم است که اینترنت اشیاء مصرفی، با استفاده از اینترنت اشیاء در صنایع مختلف با هم همپوشانی دارند.

همانطور که در بالا توضیح داده شد در رأس نمونه هایی همچون کنتورهای هوشمند، مشخصاً CIoT فرصت های مهمی برای بهره بری از داده ها جهت ایجاد جریان های جدید درآمد و حتی مشارکت ها و اکوسیستم های جدید به تولید کنندگان دستگاه ها و برنامه ها ارائه می دهد تا از این طریق بتواند این داده ها را به روش های مختلفی به کار ببرند. حفظ حریم خصوصی و امنیت داده ها برای چند سال آینده به عنوان یک چالش باقی خواهد ماند، اما در عین حال نسل جدید دستگاه هایی با مزایای مشخص و تمرکز بر روی تجربه مصرف کننده باعث تقویت بازار می شوند.

میزان علاقه مندی خریداران به دستگاه متصل در دسامبر ۲۰۱۶

RFID در زندگی مصرف کنندگان

RFID راه طولانی را طی کرده است. حتی اگر نمی دانید معنی آن چیست، از «آن» استفاده می کنید.

به طور مثال، قفل درب های الکترونیکی، بسیاری از کارت های اعتباری مدرن، کارت های شناسایی با RFID، و فهرستی طولانی از کاربردها.

RFID حتی به حدی مورد استفاده قرار می گیرد که در پایان سال ۲۰۱۴، نیروهای شرکت امنیتی نورتون و استیون ب. ویلر، طراح Betabrand، به هم پیوستند که اولین RFID و (NFC) جهان را بسازند تا با محصور کردن جین ها از دسترسی دزدها جلوگیری شود.

منابعی فراتر برای مصرف کننده اینترنت اشیاء

  • چشم انداز بازار پوشیدنی ۲۰۲۰: محورها و بازارهای جدید
  • خانه هوشمند: ایجاد شده اما هنوز کافی نیست – چشم انداز آن

اینترنت اشیاء در تجارت: اینترنت همه چیز (IoE)

Internet of Everything اصطلاحی است که توسط سیسکو ابداع شده اما توسط سایر شرکت ها نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

اینترنت اشیاء بیش از حد روی چیزها تمرکز دارد و همانطور که گفته شد از آن نیز بسیار استفاده می شود. به همین دلیل است که برخی شروع به تفکیکشان به صورت اینترنت اشیاء مصرفی و اینترنت اشیاء صنعتی کردند.

سیسکو و سایر افراد ترجیح می دهند از اصطلاح اینترنت همه چیز استفاده کنند، بخشی از آن به دلیل این فراگیر بودن این اصطلاح، بخشی از آن به دلیل تمرکز روی چیزها و بخشی از آن برای فراهم کردن زمینه ای برای دیدگاه ها و پیشنهادات است. اما این فقط یک بازاریابی نیست. اینترنت همه چیز یا IoE جنبه های مهم IoT را نشان می دهد، یعنی مردم، داده ها، چیزها و فرایندها. به عبارت دیگر: چه چیزی باعث ایجاد تجارت می شود. این ترکیب مهم است. علاوه بر این همچنین، تصویرسازی کلاسیک اینترنت همه چیز شفاف می نماید که برای مثال، ماشین به ماشین یا M2M چیست.

ما خود را مبتنی بر آن تصویر کلاسیک قرار داده ایم و ابعاد ارزش و تحلیل داده ها را اضافه کرده ایم.

اینترنت همه چیز – تعریف، ارزش، مردم، پردازش ها، داده ها، دستگاه ها

اینترنت اشیاء و ربات ها: اینترنت اشیاء رباتیک (IoRT)

آیا شما برای اصطلاح دیگری آماده هستید؟ شروع می کنیم: با اینترنت اشیاء رباتیک، با نام مستعار IoRT آشنا شویم. و آن در چه موردی است؟

یکی از مهمترین ویژگی های اینترنت اشیاء این است که می تواند پل های بسیار قوی تری را بین دنیای فیزیکی و دیجیتال (سایبر) ایجاد کند. شما آن را در همه موارد کاربرد IoT و در اینترنت اشیاء صنعتی مشاهده می کنید و آن را در آنچه که سیستم های فیزیکی سایبری می نامند می بینید.

با این وجود، در بیشتر موارد، تمرکز بیشتر بر قسمت «فضای سایبر» است که به موجب آن داده های حسگرها اساساً برای دستیابی به یک نتیجه خاص با تداخل انسانی و با تمرکز روی آنالیز داده ها و سیستم عامل های سایبر، مورد استفاده قرار می گیرند. مسیری که آن محقق می شود، همچون ABI Research که مفهوم IoRT (که امروزه واقعی است) را ارائه داد، این است که در واقع بسیاری از برنامه ها و مدل های تجاری بر تعامل منفعل ساخته شده اند.

با افزودن رباتیک به معادله و تحول دستگاه ها (ربات ها) به دستگاه های واقعاً هوشمند با قابلیت های مانیتورینگ جداگانه، امکان اضافه کردن حسگر داده ها از منابع دیگر، اطلاعات محلی و توزیع شده و تلفیق داده ها و اطلاعات به منظور اجازه به این دستگاه ها که بتوانند اقداماتی را انجام دهند و یا اینکه شما از آنها بخواهید که این اقدامات را انجام دهند، در یک محدوده از پیش مشخص شده، در نتیجه شما دستگاهی دارید که می تواند اشیاء موجود در دنیای فیزیکی را کنترل و دستکاری کند.

برای مطالعه مقاله کلان داده از اینجا وارد شوید .

کلان داده یا BIG DATA چیست؟

پیش بینی می شود بازار اینترنت اشیاء رباتیک تا سال ۲۰۲۲ با ۲۱.۴۴ میلیارد دلار ارزش گذاری شود

به نظر می رسد پیچیده یا خیلی آینده نگرانه است؟ نمونه هایی از فضای صنعت ۴.۰ (با ربات های صنعتی گروهی)، اتوماسیون انبار (آمازون رباتیک) و حتی ربات های شخصی برای تمیز کردن و غیره آن را ملموس تر می کند. هنوز روزهای آغازین IoRT است اما پروژه ها و تحقق ها در مرحله بعدی واقعی هستند. IoRT محدود به مصرف کننده و تمایز صنعتی IoT نیست، همه گیر است.

اینترنت صنعتی اشیاء – موانع و فرصت های IIoT برطبق تحیلیل  Visual Capitalist

اما چالش های بسیاری نیز وجود دارد، حداقل در رابطه با داده های صنعتی.

فرصت ها و تفاوت ها در IIoT

مهم است بدانید که اینترنت اشیاءء صنعتی صرفاً صرفه جویی در هزینه و بهینه سازی کارآیی نیست. شرکت ها همچنین امکان تحقق تحولات مهم را دارند و به لطف IIoT می توانند فرصتهای جدیدی پیدا کنند.

کسانی که می توانند بر چالش ها غلبه کنند، مزایای فراتر از بدیهیات را درک می کنند و قادر به رویارویی با داده های صنعتی هستند، فرصت های طلایی برای ابتکارات، ایجاد مزایای رقابتی و حتی مدل های تجاری کاملاً جدید در صنعت نسل ۴.۰ را دارند.

در زیر توضیح اینترنت اشیاء صنعتی و همچنین تفاوت IIoT با سایر برنامه های اینترنت اشیاء، به عنوان مثال در فضای مصرف کننده ارائه شده است.

اینترنت اشیاء مصرفی (CIoT)

در حدود ۵ سال پیش، مصرف کنندگان به ندرت می دیدند که اینترنت اشیاء برای زندگی خصوصی آنها چه معنایی پیدا خواهد کرد. امروزه آنها به طور فزاینده ای به آن دچار هستند: نه فقط به این دلیل که به فناوری علاقه دارند بلکه بیشتر به این دلیل که طیف وسیعی از برنامه های جدید و دستگاه های متصل به بازار رسیده است.

این دستگاه ها و امکانات آنها تقریباً در همه رسانه ها و وب سایت هایی که فناوری را پوشش می دهند، مورد توجه عمده قرار می گیرند. پوشیدنی و ساعت هوشمند، برنامه های کاربردی خانگی متصل و هوشمند (همچون Google Nest محبوب است اما مطمئناً اولین نیست): نمونه های زیادی وجود دارد که شما می دانید.

اگرچه گفته می شود که برخی کاستی ها در فناوری ظاهر می شود، بنابراین بدون شک ترکیب کابردها در چهارچوب مصرف کننده و جذابیت های فناوری نقشی در توجه روزافزون به اینترنت اشیاء دارد. جنبه علاقه مندی مصرف کننده مهمترین احتمال و امکان در «زندگی-واقعی» است از آنجایی که آنها شروع به اجرایات کردند و  واقعیت های مستتر و فناوری، اینترنت اشیاء را به یکی از بسیاری از اصطلاحات گسترده چتر فناوری تبدیل می کنند. بدیهی است، بازار مصرف کننده اینترنت اشیاء فقط توسط جنبه فناوری جدید هدایت نمی شود: تولید کنندگان به شدت بازار را تحت فشار قرار می دهند، طوری که انطباق به معنای  فرصت های تجاری جدید در کنار نقش اساسی در داده هاست.

اینترنت اشیا مصرفی و لوازم الکترونیکی مصرفی

در حالی که برخی از برنامه های کاربردی در فضای جاری غالباً محبوب هستند (برای مثال تناسب اندام و سلامتی شخصی)، رشد واقعی هنوز هم باید ادامه یابد.

۴۷٪ از مصرف کنندگان نگران حریم و امنیت مسائل مربوط به اینترنت اشیاء هستند

در زیر برخی از چالش های بکارگیری اینترنت اشیاء در لوازم الکترونیکی مصرفی که باید مد نظر قرار گیرند آمده است:

دستگاه های دقیق تر. مصرف کنندگان منتظر نسل های هوشمندانه ای از محصولات پوشیدنی و محصولات اینترنت اشیاء هستند که قادر هستند عملکردهای بیشتری را بدون وابستگی زیاد به تلفن های هوشمند انجام دهند، همانطور که امروزه بسیاری از این دستگاه ها وجود دارد (در نظر آورید نسل های اول ساعت های هوشمند، که به یک تلفن هوشمند نیاز دارند).

امنیت. مصرف کنندگان هنوز به اینترنت اشیاء اعتماد ندارند، بلکه به این دید که بیشتر با نقض و پوشش این نقض ها تقویت شده اند نگاه می کنند. علاوه بر این، نه تنها در مورد امنیت دستگاه ها بلکه امنیت پروتکل های با حجم کم داده ارتباطی (و سیستم های عملیاتی اینترنت اشیاء) هم چنین است. به عنوان مثال: استاندارد اتوماسیون خانه Zigbee به راحتی در نوامبر ۲۰۱۶ کرک شد.

اطلاعات و حریم خصوصی. علاوه بر نگرانی های امنیتی، نگرانی هایی در مورد استفاده از داده ها و حریم خصوصی نیز وجود دارد. عدم اعتماد به داده ها، حریم خصوصی و امنیت قبل از این نقض ها مسأله ای است که ما در مروری بر تحولات بازار لوازم الکترونیکی مصرفی به آن می پردازیم.

 یک دلیل قانع کننده برای خرید. دستگاه های فعلی که به عنوان لوازم اینترنت اشیاء مصرفی طبقه بندی می شوند، هنوز هم نسبتاً گران، گنگ و غیر قابل استفاده هستند. آنها همچنین اغلب فاقد یک مزیت منحصر به فرد هستند که باعث شود مصرف کنندگان آنها را به صورت انبوه (غیر تخصصی) خریداری کنند.

بازار اینترنت اشیاء مصرفی ؛ دقت روی تجارب و فواید

در حالی که تمرکز اینترنت اشیاء صنعتی بیشتر به مزایای برنامه های کاربردی است، اینترنت اشیاء مصرفی بیشتر معطوف به تجربیات جدید و همه جانبه مشتری محور است.

بازار از اواخر سال ۲۰۱۷ یا ۲۰۱۸ میلادی شروع به رشد می کند. همزمان اینترنت اشیاء مصرفی به سرعت در بین انواع مختلف دستگاه ها و برنامه های کاربردی رشد خواهد کرد البته پس از آنکه تولید کنندگان بتوانند با چالش های مختلفی روبرو شوند.

خریدهای اینترنت اشیاء مصرفی چهارمین بخش بزرگ بازار در سال ۲۰۱۶ است که، تا سال ۲۰۲۰ به سومین بخش بزرگ تبدیل خواهد شد (IDC ، ۲۰۱۷)

همانطور که گفته شد، اینترنت اشیاء مصرفی به طور معمول مرتبط به پوشیدنی های هوشمند و لوازم خانگی هوشمند و همچنین تلویزیون های هوشمند، پرنده های بدون سرنشین برای کاربردهای مصرفی و طیف گسترده ای از ابزارآلات با اتصال اینترنت اشیاء می باشد.

توجه به این نکته مهم است که اینترنت اشیاء مصرفی، با استفاده از اینترنت اشیاء در صنایع مختلف با هم همپوشانی دارند.

همانطور که در بالا توضیح داده شد در رأس نمونه هایی همچون کنتورهای هوشمند، مشخصاً CIoT فرصت های مهمی برای بهره بری از داده ها جهت ایجاد جریان های جدید درآمد و حتی مشارکت ها و اکوسیستم های جدید به تولید کنندگان دستگاه ها و برنامه ها ارائه می دهد تا از این طریق بتواند این داده ها را به روش های مختلفی به کار ببرند. حفظ حریم خصوصی و امنیت داده ها برای چند سال آینده به عنوان یک چالش باقی خواهد ماند، اما در عین حال نسل جدید دستگاه هایی با مزایای مشخص و تمرکز بر روی تجربه مصرف کننده باعث تقویت بازار می شوند.

میزان علاقه مندی خریداران به دستگاه متصل در دسامبر ۲۰۱۶

RFID در زندگی مصرف کنندگان

RFID راه طولانی را طی کرده است. حتی اگر نمی دانید معنی آن چیست، از «آن» استفاده می کنید.

به طور مثال، قفل درب های الکترونیکی، بسیاری از کارت های اعتباری مدرن، کارت های شناسایی با RFID، و فهرستی طولانی از کاربردها.

RFID حتی به حدی مورد استفاده قرار می گیرد که در پایان سال ۲۰۱۴، نیروهای شرکت امنیتی نورتون و استیون ب. ویلر، طراح Betabrand، به هم پیوستند که اولین RFID و (NFC) جهان را بسازند تا با محصور کردن جین ها از دسترسی دزدها جلوگیری شود.

منابعی فراتر برای مصرف کننده اینترنت اشیاء

  • چشم انداز بازار پوشیدنی ۲۰۲۰: محورها و بازارهای جدید
  • خانه هوشمند: ایجاد شده اما هنوز کافی نیست – چشم انداز آن

اینترنت اشیاء در تجارت: اینترنت همه چیز (IoE)

Internet of Everything اصطلاحی است که توسط سیسکو ابداع شده اما توسط سایر شرکت ها نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

اینترنت اشیاء بیش از حد روی چیزها تمرکز دارد و همانطور که گفته شد از آن نیز بسیار استفاده می شود. به همین دلیل است که برخی شروع به تفکیکشان به صورت اینترنت اشیاء مصرفی و اینترنت اشیاء صنعتی کردند.

سیسکو و سایر افراد ترجیح می دهند از اصطلاح اینترنت همه چیز استفاده کنند، بخشی از آن به دلیل این فراگیر بودن این اصطلاح، بخشی از آن به دلیل تمرکز روی چیزها و بخشی از آن برای فراهم کردن زمینه ای برای دیدگاه ها و پیشنهادات است. اما این فقط یک بازاریابی نیست. اینترنت همه چیز یا IoE جنبه های مهم IoT را نشان می دهد، یعنی مردم، داده ها، چیزها و فرایندها. به عبارت دیگر: چه چیزی باعث ایجاد تجارت می شود. این ترکیب مهم است. علاوه بر این همچنین، تصویرسازی کلاسیک اینترنت همه چیز شفاف می نماید که برای مثال، ماشین به ماشین یا M2M چیست.

ما خود را مبتنی بر آن تصویر کلاسیک قرار داده ایم و ابعاد ارزش و تحلیل داده ها را اضافه کرده ایم.

اینترنت همه چیز – تعریف، ارزش، مردم، پردازش ها، داده ها، دستگاه ها

اینترنت اشیاء و ربات ها: اینترنت اشیاء رباتیک (IoRT)

آیا شما برای اصطلاح دیگری آماده هستید؟ شروع می کنیم: با اینترنت اشیاء رباتیک، با نام مستعار IoRT آشنا شویم. و آن در چه موردی است؟

یکی از مهمترین ویژگی های اینترنت اشیاء این است که می تواند پل های بسیار قوی تری را بین دنیای فیزیکی و دیجیتال (سایبر) ایجاد کند. شما آن را در همه موارد کاربرد IoT و در اینترنت اشیاء صنعتی مشاهده می کنید و آن را در آنچه که سیستم های فیزیکی سایبری می نامند می بینید.

با این وجود، در بیشتر موارد، تمرکز بیشتر بر قسمت «فضای سایبر» است که به موجب آن داده های حسگرها اساساً برای دستیابی به یک نتیجه خاص با تداخل انسانی و با تمرکز روی آنالیز داده ها و سیستم عامل های سایبر، مورد استفاده قرار می گیرند. مسیری که آن محقق می شود، همچون ABI Research که مفهوم IoRT (که امروزه واقعی است) را ارائه داد، این است که در واقع بسیاری از برنامه ها و مدل های تجاری بر تعامل منفعل ساخته شده اند.

با افزودن رباتیک به معادله و تحول دستگاه ها (ربات ها) به دستگاه های واقعاً هوشمند با قابلیت های مانیتورینگ جداگانه، امکان اضافه کردن حسگر داده ها از منابع دیگر، اطلاعات محلی و توزیع شده و تلفیق داده ها و اطلاعات به منظور اجازه به این دستگاه ها که بتوانند اقداماتی را انجام دهند و یا اینکه شما از آنها بخواهید که این اقدامات را انجام دهند، در یک محدوده از پیش مشخص شده، در نتیجه شما دستگاهی دارید که می تواند اشیاء موجود در دنیای فیزیکی را کنترل و دستکاری کند.

پیش بینی می شود بازار اینترنت اشیاء رباتیک تا سال ۲۰۲۲ با ۲۱.۴۴ میلیارد دلار ارزش گذاری شود

به نظر می رسد پیچیده یا خیلی آینده نگرانه است؟ نمونه هایی از فضای صنعت ۴.۰ (با ربات های صنعتی گروهی)، اتوماسیون انبار (آمازون رباتیک) و حتی ربات های شخصی برای تمیز کردن و غیره آن را ملموس تر می کند. هنوز روزهای آغازین IoRT است اما پروژه ها و تحقق ها در مرحله بعدی واقعی هستند. IoRT محدود به مصرف کننده و تمایز صنعتی IoT نیست، همه گیر است.

تجارت اینترنتی اشیاء در صنایع: بخش ها و موارد کاربرد

پیش از این ذکر کردیم که چطور اینترنت اشیاء امروزه در صنایع مختلف بیش از کاربردهای مصرفی واقعیت دارد. با این حال چشم انداز به سرعت تکامل می یابد.
اینترنت اشیاء در صنایع مختلف برای موارد بی شماری که معمولاً برای این صنایع کاربرد دارد، استفاده می شود. علاوه بر این، فهرست طولانی ای از موارد استفاده از اینترنت اشیاء وجود دارد که به صورت بالفعل در «فضای-صنایع» است.

سرمایه گذاری های فضای-صنعت اینترنت اشیاء، که نمایانگر موارد استفاده مشترک برای همه صنایع، از جمله وسایل نقلیه متصل و ساختمان های هوشمند است، تا سال ۲۰۲۰ در بین برترین بخش ها قرار می گیرد (IDC)

از آنجا که اینترنت اشیاء با سرعت های مختلف از طریق مصرف کننده و بخش های صنایع پذیرفته شده و استقرار پیدا می کند، ما به برخی از صنایع اصلی نگاه می اندازیم و از مواردی استفاده می کنیم که بازارها و پروژه های اینترنت اشیاء را هدایت می کنند.

الگوها و تغییرات در صنعت خاص و هزینه موارد مصرف اینترنت اشیاء

توجه داشته باشید که بزرگ ترین و/یا سریع ترین کاربردهای در حال رشد همیشه مربوط به بزرگ ترین و / یا سریع ترین صنایع در حال رشد از نظر هزینه اینترنت اشیاء نیستند.
در حالی که پیش بینی می شود از لحاظ کاربردها، مواردی با رشد بالا در کاربرد مرتبط با مصرف کننده مانند سلامتی شخص و برنامه های کاربردی خانه های هوشمند وجود داشته باشد، شرکت ها بیشترین هزینه را انجام می دهند.

از جمله دلایل این پدیده:

هزینه ها و دامنه سرمایه گذاری ها. یک پروژه اینترنت اشیاء همه جانبه و گسترده در زمینه های صنعتی مانند ساخت و ساز یا لجستیک بسیار گران تر از اجرای خانه های هوشمند است.
تغییرات عمده کاربردهای اینترنت اشیاء و صنایع. به یاد داشته باشید که اینترنت اشیاء عمدتاً به عنوان یک پدیده بخش صنعتی و تجاری آغاز شده است. صنایع با دارایی های فیزیکی بالا، می توانند صرفه جویی سریع و کارآمدی نسبی را تحقق بخشند. به همین دلیل است که آنها امروز بیشتر از بخش های مصرف کننده در پروژه های اینترنت اشیاء هزینه می کنند جایی که دستگاه های جدید بیشتری حتی فراتر از دارایی های موجود می بینیم.
مصرف کننده اینترنت اشیاء در حال جهت یافتن. از آنجایی که صنایع موج های فعلی هزینه اینترنت اشیاء تا سال ۲۰۲۰ را هدایت می کنند، این واقعیتی است که آنها در ابتدا شروع کرده اند و ظهور هرچه بیشتر کاربردها برای مصرف کننده و راه حل های بهتر (ایمن تر و مفیدتر) به معنای این است که به تدریج مصرف کننده اینترنت اشیاء به اینترنت اشیاء صنعتی سوق میابد.
ظهور برنامه های کاربردی اینترنت اشیاء و سناریوهایی که به موجب آن مصرف کنندگان و مشاغل طی ابتکارات تجاری-محور به یکدیگر نیل می کنند (به عنوان مثال، فشار برای telematics در بیمه، فشار برای کنتورهای هوشمند در بخش مصارف) تأثیر بسزایی بر پذیرش اینترنت اشیاء و هزینه دارد.

صنایع برتر اینترنت اشیاء را تا سال ۲۰۲۰ راهبری می کنند

براساس داده ها و پیش بینی های مربوط به هزینه اینترنت اشیاء، که در اوایل سال ۲۰۱۷ توسط IDC منتشر شد، سه صنعت اصلی از نظر هزینه IoT در سال ۲۰۱۶ به ترتیب تولید، حمل و نقل و مصارف (آب و برق) بودند. هزینه مصرف کننده اینترنت اشیاء در رتبه چهارم قرار گرفت.
در حالی که در سطح جهانی دوره تا سال ۲۰۲۰، تولید همچنان صنعت اصلی خواهد بود (به جز در غرب اروپا) تغییرات جهانی در این سه مورد بیشتر ایجاد خواهد شد. در میان صنایع در حال رشد سریع دوره تا سال ۲۰۲۰ می توان به بیمه، مراقبت های بهداشتی، خرده فروشی، مصرف کننده و همانطور که گفته شد ابتکارات همپوشاننده صنعتی است.

به طور بدیهی بین هزینه های اینترنت اشیاء و تعداد پروژه های اینترنت اشیاء ناهمگونی وجود دارد

طی گزارشی از IoT Analytics، فهرستی واقعی از ۶۴۰ پروژه در زندگی-حقیقی اینترنت اشیاء، نشان می دهد که از نظر تعداد، پروژه های مربوط به صنعت در درجه اول قرار دارند، اما با بررسی پروژه های شهر هوشمند (طی گزارش ذکر شده) مشخصاً در جایگاه دوم ولی بسیار نزدیک قرار گرفته است.
چرا چنین تفاوتی وجود دارد؟ علاوه بر این واقعیت که شرکت های مختلف از رویکردها و تعاریف مختلفی استفاده می کنند (حتی اگر هزینه پیش بینی را به جای هزینه پروژه ها مقایسه کنید)، واقعیت مشخصی وجود دارد که بسیاری از پروژه های شهر هوشمند به مراتب ارزان تر از همتایان صنعتی هستند. در بیشتر پروژه های شهر هوشمند، پهنای باند کم داده مورد نیاز است و تجهیزات بسته به نوع موارد استفاده بسیار ارزان تر است. به عنوان نمونه: – در حال حاضر فناوری ارتباطی ارزان با محدوده بالا، LPWAN غیر سلولار مانند LoRa و Sigfox، عمدتاً در پروژه های شهر هوشمند یافت می شود.

عمده (صنایع اینترنت اشیا) و موارد استفاده از ۲۰۱۶ – ۲۰۲۰ – داده های IDC

اینترنت اشیاء در تولید

با توجه به «منشأ» اینترنت اشیاء (RFID را بیاد بیاورید) و معمول ترین موارد استفاده (اولیه)، تولید (در حال حاضر) هنوز هم پیشرو است.
با توجه به همان داده های IDC که قبلاً به آن اشاره کردیم، در اوایل سال ۲۰۱۷ منتشر شد که صنایع تولیدی برای کل اینترنت اشیاء ۱۷۸ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۶ هزینه کرد، که بیش از دو برابر بیشتر از دومین بازار بزرگ تخصصی حمل و نقل (در هزینه) است.

تولید کنندگان جهانی در سال ۲۰۲۰، ۷۰ میلیارد دلار برای راه حل های (اینترنت اشیا) سرمایه گذاری خواهند کرد (BI Intelligence)

تحلیلگر گارتنر جیم تولی اظهار داشت که ۳۰۷ میلیون واحد Q&A نصب شده تا این زمان در صنعت تولید وجود داشته است و سامانه های دارای حسگر همیشه در ساخت و فرآیندهای اتوماسیون تعبیه شده بوده اند. در پیش بینی ماه می ۲۰۱۵ در مورد رشد جهانی بازار اینترنت اشیاء (که پیش بینی می شود در سال ۲۰۱۵ ۱۹٪ رشد کند) IDC پیش بینی کرده است که بازار اینترنت اشیاء در عملیات تولید در سال ۲۰۱۸ به ۹۸.۸ میلیارد دلار برسد. محورها: بهینه سازی کارآیی و «پیوند جزایر اتوماسیون».

عملیات تولید – اصلی ترین کاربردهای اینترنت اشیاء در تولید در سال ۲۰۱۶ بیش از ۵۷ درصد از کل هزینه های اینترنت اشیاء را در تولید اختصاص داده است

براساس گزارش فوریه ۲۰۱۵ توسط PwC، اکثر تولیدکنندگان آمریکایی دستگاه هایی را برای جمع آوری، تجزیه و تحلیل / اندازه گیری و عمل به داده ها مستقر کرده اند. اینفوگرافیکی که با این گزارش همراه شده است، از داده های نظرسنجی انجام شده در فوریه ۲۰۱۴ ذکر کرده است. براساس این نظرسنجی ۳۴.۶ درصد از پاسخ دهندگان قبلاً دستگاه ها و حسگرها را برای جمع آوری این داده ها پیاده سازی کرده اند و ۹.۶ درصد دیگر در مورد اجرای (اینترنت اشیاء) تا یک سال آتی مسر بودند. تنها ۲۴ درصد از پاسخ دهندگان صنعت تولید ایالات متحده گفتند که هیچ برنامه ای برای پیاده سازی دستگاه هایی برای جمع آوری، تجزیه و تحلیل و اقدام به داده ها ندارند.
تولیدکنندگان آمریکا در کارخانه های تولیدی (۳۲ درصد) از فناوری اینترنت اشیاء استفاده می کردند و در ادامه از آن در انبار، زنجیره تأمین گسترده و فضای مشتری بهره می برند.

۶۶ درصد از اولین تولید کنندگان می گویند اینترنت اشیاء برای پیشرفت رقابتی بسیار مهم است (Verizon، منبع زیر)

وقتی به کاربردهای اینترنت اشیاء صنعتی و تولید نگاه می کنید، به اهمیت سامانه های سایبر-فیزیکی (که گاهی اوقات به صورت متقابل و ناصحیح با IIoT استفاده می شود) و همچنین به مفهوم / واقعیت دیجیتال-همسان در اینترنت صنعتی و صنعت نسل ۴.۰ نیز توجه داشته باشید.

اینترنت اشیاء در تولید: کاربردها

موارد کاربری اینترنت اشیاء در تولید طیف گسترده ای از کاربرد ها را پوشش می دهد، از جمله:
نمودار موجود در Verizon «وضعیت بازار: اینترنت اشیاء ۲۰۱۶»، در زیر برخی از داده ها و مزایای استفاده در چندین مورد استفاده را نشان می دهد.

اینترنت اشیاء در تولید – منبع Verizon 2016

اینترنت اشیاء در تجارت خرده فروشی

همانطور که تولی (Tully) می گوید، خرده فروشی در هر دو حوزه عملیات و مواجه-مشتری (customer-facing) رو به رشد است.

IDC همچنین در پیش بینی خود در مورد رشد جهانی بازار اینترنت اشیاء، بر تلاش و کوشش های مداوم برای دیجیتالی کردن تجربه مصرف کننده در تجارت خرده فروشی تأکید کرده است. IDC عقیده دارد که دریافت که علائم دیجیتال (Digital signage) در فروشگاه های خرده فروشی در واقع محرکی بزرگ در سال ۲۰۱۵ بوده است.

همچنین به یاد داشته باشید که چگونه اولین بار از اصطلاح اینترنت اشیاء در زمینه مدیریت زنجیره تأمین در تجارت خرده فروشی و کالاهای مصرفی یاد شد. اینترنت اشیاء عمدتاً در بهینه سازی فرآیندها و لجستیک به فروشندگان سود می رساند. با این حال، بدیهی است که جنبه های مواجه-مشتری و موجودی-مرتبط نیز بسیار اهمیت دارد.

استفاده از اینترنت اشیاء در خرده فروشی عمدتاً، تجربه مشتری را تغییر می دهد، به بینش بهتر مشتری منجر می شود، همکاری ها و مدل های جدید تجاری را قادر می سازد و مسیر بین دیجیتال و فیزیک را در زمینه فروشگاهی مشخص تر می کند.

اینترنت اشیاء در خرده فروشی – تجربیات مثبت گزارش شده توسط اولین ها – منبع Verizon: ” وضعیت بازار – اینترنت اشیاء ۲۰۱۶

خرده فروشان در حال کار با اینترنت اشیاء برای چندین رویکرد ابتکاری و همه جانبه هستند، از گنجه های مجازی و خود چک کننده تا قفسه های هوشمند (موجودی دقیق) و دستگاه های فروش متصل.

اینترنت اشیاء در دولت و شهرها

اینترنت اشیاء در حال حاضر در فعالیت ها و لایه های مختلف دولت استفاده می شود، زیرا تلاش های تحول دیجیتال در فهرست اولویت های تحول دولت رتبه بالایی دارند. بدیهی است که بخش دولتی یک اکوسیستم بسیار وسیع است و بسیاری کاربردها برای اینترنت اشیاء در دولت وجود دارند.

در رأس کاربردهای اینترنت اشیاء برای خدمات ملی، منطقه ای، فوق ملی، محلی و دولتی (اغلب توسط آژانس های دولتی یا ارائه دهندگان خدمات تنظیم (مقرراتی) شده، نیمه تنظیم شده و تحت حمایت دولت) ارائه می شود، اینترنت اشیاء دیر یا زود دولت را درگیر می کند. به عنوان مثال به مقررات فکر کنید. یا نقش دولت ها در انرژی، امنیت و ایمنی را نیز فراموش نکنیم.

شهرهای هوشمند و خدمات عمومی شهروندان

شاید بهترین کاربرد اینترنت اشیاء در یک چهارچوب دولتی مربوط به شهرهای هوشمند باشد، در واقع عمده برنامه های کاربردی شهری هوشمند

پروژه های شهر هوشمند چیزی است که بیشتر مردم در مورد آنها می شنوند و مورد توجه بسیاری قرار می گیرند، زیرا برنامه های هوشمند شهر به نوعی نزدیک به زندگی روزمره ساکنان است. دلیل دیگری که غالباً شهرها هوشمند نامیده می شوند این است که پروژه های شهر هوشمند واقعاً بخش بزرگی از استقرار اینترنت اشیا را تشکیل می دهند. در مورد مدیریت پسماندهای هوشمند (غالبا به عنوان یک موضوع محلی)، پارکینگ هوشمند و نظارت بر محیط زیست فکر کنید.

یکی دیگر از بخش هایی که اینترنت اشیاء را می بینیم، در بخش خدمات عمومی شهروندان قرار گرفته است

تا حد زیادی شهر هوشمند از موردهای هم پوشاننده کاربرد اینترنت اشیاء در خدمات عمومی استفاده می کند زیرا یکی از وظایف مهم یک شهر، خدمت به شهروندان است. با این حال، همچنین با خدمات عمومی، فراتر از سطح محلی / شهری می رویم. میزان همپوشانی بستگی به نحوه سازماندهی خدمات دولتی در یک کشور یا منطقه خاص دارد. ابتکار عمل اینترنت اشیا در خدمات عمومی شهروندان، غالباً شامل موارد محلی ذکر شده و انرژی هوشمند (اغلب با شرکای تحت حمایت دولت) نیز شامل آن می شود.

بهبود رضایت شهروندان هدف اصلی هنگام در نظر گرفتن یا اجرای اینترنت اشیاء و سایر فناوری های نوظهور است – منبع Accenture infographic

زیرساخت ها، مراقبت های بهداشتی، ایمنی و امنیت

خدمات عمومی ما را به زیرساخت ها سوق می دهد، باز هم، این دسته گسترده ای است که می تواند توسط شرکای مختلف در اکوسیستم دولتی سازماندهی شود. به عنوان مثال شبکه هوشمند، یا مثلاً جاده های هوشمند (در مواردی که زیرساخت های جاده ای یک موضوع ملی یا «مشترک» است) خود یک موضوع می باشد. همچنین به برنامه هایی مانند جمع آوری عوارض نیز فکر کنید.

بعد از آن ایمنی و امنیت است، در سطح ملی این قطعاً شامل مجموعه دفاعی و صنعتی-نظامی نیز می شود. در سطح منطقه ای بیشتر ما کاربردهایی مانند روشنایی هوشمند، اشکال مختلف کنترل هویت، نظارت و غیره را مشاهده می کنیم. نه به عنوان آخرین؛ نقش اینترنت اشیاء در هشدارهای امنیتی، مبارزه با بلایای طبیعی و غیره نیز وجود دارد.

در نهایت ما به مراقبت های بهداشتی می رسیم، بخش دیگری که تحول دیجیتالی را پشت سر می گذارد و از نزدیک با دولت ارتباط دارد. بهداشت و درمان به طور متفاوتی در سراسر جهان، از بودجه گرفته تا بیمه مراقبت های بهداشتی و مراقبت نظارتی انجام می شود. با این حال، همیشه یک مؤلفه دولتی وجود دارد. بهداشت و درمان یک بازار کلیدی اینترنت اشیاء است.

علاوه بر این، دولت ها نقشی در بهداشت عمومی دارند که می توانند با ابتکار عمل با استفاده از اینترنت اشیاء و با همکاری بخش خصوصی با شرکای تحت حمایت دولت تقویت شوند. همین مسأله در مورد امنیت عمومی نیز اتفاق می افتد. به عنوان مثال: همکاری بین دولت ها و مؤسسات بیمه، استفاده از تلماتیک Telematics.

حضور همه جانبه اینترنت اشیاء در دولت – فرصت ها، مقررات و چالش ها

در واقع صدها روش وجود دارد که دولت ها می توانند از اینترنت اشیاء برای بهبود تجربه شهروندان، تحقق صرفه جویی در هزینه و همچنین تولید جریان جدید درآمد از اهرم اینترنت اشیاء استفاده کنند.

مورد دوم بسیار مهم است زیرا بسیاری از پروژه های IoT در تأمین بودجه شهرها تأثیر دارند. یک مثال ساده: اگر تنها یک راه حل عالی برای پارکینگ هوشمند در صرفاً یک شهر دارید، به دلایلی واضح درآمد خود را از دست می دهید. بنابراین، نه تنها موضوع فناوری بلکه یافتن راههای خلاقانه برای تبدیل تجربه پیشرفته شهروندان و خدمات شهروندی به یک تصویر جهانی است که برای همه سودمند است.

می توانید تصور کنید با توجه به پیچیدگی اکوسیستم های دولتی، برنامه ریزی، همسان سازی و هماهنگی زیاد زمان می برد.

در بعضی از کشورها و در سطح فوق ملی اقدامات ابتکاری صورت می گیرد و بودجه در طیف وسیعی از ابتکارات «هوشمندانه» پیش بینی می شود که غالباً شهرها و سازمان های دولتی می توانند از محدوده پروژه هایی در یک منطقه مشخص و یک دستور کار با هدف مشخص بهره مند شوند. در عین حال، همان طور که گفته شد دولت ها در بخش امنیت و تنظیم مقررات در حوزه اینترنت اشیاء به طور فزاینده ای فعال می شوند.

به عنوان نمونه، خودرو متصل آینده را در نظر بگیرید. کاملاً واضح است که دولت ها به شدت در این امر دخیل هستند بیشتر از آنچه ظاهراً آشکار است. فقط برای اینکه ایده ای بگیرید: در برخی کشورها، مقررات راهنمایی و رانندگی در حال حاضر به دلیل ورود دوچرخه های برقی سریع، کاملاً دگرگون شده است. شما می توانید تصور کنید که پس از اتصال وسایل نقلیه و هوشمند بودن، چه اتفاقی خواهد افتاد.

اینترنت اشیاء نقش مهمی در مدیریت تجهیزات از جمله مراکز داد و ساختمان های هوشمند دارد.

ادغام IT (فناوری اطلاعات) و OT (فناوری عملیاتی) نقش مهمی را در زمینه رشد سریع اینترنت اشیاء صنعتی بازی می کند. ضمن قدردانی از اینترنت اشیاء و این همگرایی IT /OT، مدیران تأسیسات و متخصصان ساختمان می توانند اهداف مختلفی را تحقق بخشند. اینها به ماهیت و وسعت تأسیسات/ ساختمان بستگی دارد.
ساختمان های هوشمند یکی از سریع ترین رشد کاربردهای اینترنت اشیاء در بستر صنعتی تا سال ۲۰۲۰ می باشد. علاوه بر این، تحقیقات نشان می دهد که جمع آوری داده ها از ساختمان ها و سایر سازه ها مانند HVAC در حال حاضر فراوان است. و نکته آخر اینکه، بازار و تحولات سامانه مدیریت ساختمان (BMS) تحت تأثیر اینترنت اشیاء است. براساس تحقیقات انجام شده، اینترنت اشیاء یکی از محرک های اصلی در هزینه و تحولات موجود در بازار BMS است که پیش بینی می شود طبق یکی از مطالعات وسیع که در مورد BMS انجام شده است، ۱۶/۷ درصد در نرخ رشد مرکب سالانه (CAGR) بین سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۲۳ رشد کند.

همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است، سامانه های مدیریت ساختمان در حال تبدیل شدن به مراکز اتصال در دنیای پایانه ها غالباً در ساختمان هایی هستند که توسط چندین سامانه مدیریت ساختمان مورد استفاده قرار می گیرند، بنابراین با این کار BMS نقش محوری و متصل کننده را ایفا می کند، که در پایان همه چیز مربوط به آنالیز و اقدامات می گردد. به موجب آن صاحب ساختمان یک بستر مرکزی را می خواهد که BMS به طور بالفعل تا حد زیادی چنین است.

تحولات سامانه مدیریت ساختمان

استفاده از داده های دارایی های تأسیسات مجهز به IoT، همراه با سیستم عامل های جدید اینترنت اشیاء و مدیریت تجهیزات، دارای قابلیت های مستقل جایگذاری شده منجر به امکان ها و مزایای استفاده در زمینه های مدیریت ساختمان می شود، از جمله:

  • سامانه های امنیتی ساختمان هوشمند؛
  • گرمایش، تهویه عادی و تهویه مطبوع هوشمند (HVAC)؛
  • مکان ها و ساختمان های ایمن تر و راحت تر/سالم تر؛
  • بهینه سازی کیفیت خدمات تأسیسات؛
  • کاهش هزینه، در زمینه ساختمان سبز و کاهش مصرف انرژی و مصرف آب؛
  • برنامه ریزی بهتر، راندمان عملیاتی و تخصیص منابع افزایش یافته؛
  • نگهداری پیش بینانه و برنامه ریزی تعمیرات تأسیسات؛
  • کنترل تجهیزات، مرتب سازی و تنظیم تجهیزات؛
  • مدیریت و اتوماسیون ساختمان؛
  • راندمان انرژی؛
  • کنترل نور و اتاق، آسایش.

این فهرست، جامع نیست. از آنجا که انواع مختلفی از ساختمان وجود دارد، هرکدام با چالش ها، زیرساخت ها، فناوری ها و مهم ترین اهداف خود، چشم انداز اتوماسیون و مدیریت ساختمان را بسیار گسترده کرده است.
فقط در کنترل نور و اتاق، کنترل های مختلفی مانند کنترل نورگیرها، کنترل واحد AC و به معنای واقعی کلمه ده ها مورد دیگر وجود دارد.
کلیات اتوماسیون ساختمان و چشم انداز مدیریت از زمان قبل از وجود اینترنت اشیاء وجود دارد و از تخصص های مختلفی تشکیل شده است که هرکدام دارای استانداردهای خود هستند (به عنوان مثال KNX در کنترل اتاق یا BACnet در سامانه های مدیریت ساختمان)، برنامه های صدور گواهینامه برای ساختمان های سبز (اکولوژی و انرژی/ مقررات مربوط به بوم شناسی محورهای اصلی است) و برای اعضای مجموعه OT، فناوری ها، شبکه ها، راه حل ها و مسلماً اهداف (هدف از ایجاد فضای اداری دارای IoT ، ساختمان یا حتی اتاق جلسات که شبیه به یک بیمارستان نمی باشد، حتی اگر همیشه هم پوشانی وجود داشته باشد.

با این حال، با اینترنت اشیاء این جهان ها در حال همگرایی هستند (و استانداردهایی که از قبل به سمت IP نمو داشته اند). این یک چالش و فرصت برای بازیگران مختلف با تمام مهارت های خود می باشد اما به ندرت قادر به ارائه تصویر کامل هستند.

به عنوان مثال، HVAC به قابلیت های کاملاً متفاوت نسبت به مدیریت نیرو یا سامانه­ های مدیریت ساختمان احتیاج دارد. به همین دلیل شرکت هایی مانند اشنایدر الکتریک برنامه های صدور گواهینامه مشترک و سامانه یکپارچه سازی را برای تخصص های مختلف ساختمان هوشمند تهیه کرده اند که به موجب آن به اصطلاح EcoXperts (EcoXpert نام برنامه مشترک است) می توانند مهارت های جدیدی را یاد بگیرند، ارتباط برقرار کنند، به دامنه های جدید بپیوندند و حتی ایجاد چندین نشان صدور گواهینامه به دلیل اینکه اینترنت اشیاء به طور فزاینده بر همه حوزه های ساختمان تسلط دارد. برخی از بازیکنان این بخش ها از پیشینه مکانیکی بیشتری برخوردار هستند، برخی دیگر دارای پس زمینه الکتریکی و برخی دیگر مانند یکپارچه سازندگان سامانه، پس زمینه شخصی سازی و نرم افزار (PLC).

در بین این ارائه دهندگان می بینیم:

  • کارشناسان کنترل نور و اتاق؛
  • کارشناسان در زمینه های بسیار خاص مانند HVAC؛
  • بازیگران در زمینه مدیریت ساختمان گسترده تر، عمدتاً در ساختمان های بزرگ؛
  • پیمانکاران برق که اغلب بیشتر درگیر ساختمان های کوچکتر و متوسط هستند که می توانند راه حل های انرژی هوشمند ارائه دهند یا به عنوان مثال در اتوماسیون منزل تخصص داشته باشند؛
  • متخصصان بحران نیرو که معمولاً در فرودگاه ها، بیمارستان ها و ساختمان های دیگر می یابید که در آن کیفیت و قابلیت اطمینان برای نیرو از حساسیت برخوردار است؛

چند مؤلفه در تصویر مؤلفه ساختمان بزرگتر – منبع (havencab)

مدیریت ساختمان و اینترنت اشیاء

اینترنت اشیاء در سلامت

اینترنت اشیاء از چندین سال قبل تا به حال در مراقبت های بهداشتی به حالت ها و اشکال مختلفی وجود داشته است.
با نظارت از راه دور مراقبت های بهداشتی و ردیابی، نظارت و نگهداری دارایی های پزشکی/بیمارستانی به عنوان نمونه های بارز این برنامه های اولیه، به مرور چهره اینترنت اشیاء در مراقبت های بهداشتی به سرعت تغییر می کند.

از جمله تحولات و محور های اینترنت اشیاء در مراقبت های بهداشتی:

  • افزایش آگاهی و تعامل از طرف مصرف کننده/بیمار منجر به ایجاد مدل های جدید می شود و دستگاه های مراقبت های بهداشتی شخصی را افزایش می دهد؛
  • در یک دیدگاه یکپارچه تر، داده های حسگرها، پوشیدنی ها و صفحات نمایش در سامانه های بهداشتی بطور-دایم استفاده می شوند و برای صرفه جویی در وقت برای مراقبان، کشف الگوهای آگاهی بیشتر و افزایش کیفیت مراقبت را موجب می شود؛
  • طیف گسترده ای از نوآوری ها در زمینه هایی از قبیل قرص های هوشمند و روبات های هر چه بهتر تحویل دهنده به کارآمدتری و صرفه جویی در منابع درمانی کمک می کنند، ضمن اینکه باعث افزایش کیفیت مراقبت می شوند.

این که آیا در سطح مراقبان و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی، پردازندگان (مصرف کننده) مراقبت های بهداشتی، صنعت داروسازی، بیمار (چه کسی باید اول بیاید و آن را مطالبه کند) یا سایر ذی نفعان در تصویر گسترده تر مراقبت های بهداشتی: در حال عبور از ad hoc و استقرار و کاربردهای اولیه اینترنت اشیاء به نقش بسیار مهم تری از اینترنت در مراقبت های بهداشتی هستیم.

نمودار زیر اهمیت نظارت از راه دور را به عنوان اصلی ترین مورد استفاده در مراقبت های بهداشتی از منظر هزینه تا سال ۲۰۲۰ و رشد مداوم در سال های پس از آن با برخی دستگاه های پایش علائم حیاتی، و به دنبال آن روش هایی که ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی و پرداخت کنندگان مراقبت های بهداشتی که قصد دارند از اینترنت اشیاء و سرانجام داده های رشد بازار بهداشت و درمان هوشمند، مبتنی بر IDC ، Technavio و Grand View Research. استفاده کنند، نشان می دهد.

تعدادی از تحولات و پیش بینی ها در حوزه سلامت IoT

تحقیقات نشان می دهد که تا سال ۲۰۱۹ ، ۸۹٪ کل سازمان های بهداشت و درمان فناوری IoT را به تصویب رسانده و اینترنت اشیاء در نوآوری های پرداخت کنندگان (مشتریانی که هزینه ها را می پردازند) و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی در سال ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ ضروری خواهد بود.
از مهمترین مزایای مشاهده شده IoT در مراقبت های بهداشتی افزایش بهره وری نیروی کار (۵۷٪)، صرفه جویی در هزینه (۵۷٪)، ایجاد مدل های جدید تجاری (۳۶٪) و همکاری بهتر با همکاران و بیماران (۲۷٪). از جمله مزایای اصلی آن، که در مارس ۲۰۱۷ گزارش شده است، افزایش نوآوری (۸۰٪)، دید در سازمان (۷۶٪) و صرفه جویی در هزینه (۷۳٪) است.

تحقیقات دیگر نشان می دهد که پوشیدنی ها نقش اساسی در برنامه های مراقبت های بهداشتی خواهند داشت، داده های بالینی دستگاه IoT تا سال ۲۰۱۹ زمان پزشک را به میزان قابل توجهی (حداکثر ۳۰٪) آزاد می کند و نقش رو به افزایشی را برای فعال کننده های زیستی و ربات های با قابلیت IoT برای داروها و تحویل در بیمارستان ها را تا سال ۲۰۱۹ ارائه می دهد.

 

محصولات شرکت دانش بنیان پرتوتاپ رایان

برای دریافت اطلاعات بیشتر وارد شوید و فرم های زیر را تکمیل بفرمایید

مشاوره

ورود بیشتر بدانید

آموزش

ورود بیشتر بدانید

اشتراک گذاری / مقالات دیگر