دامداران گاو شیری به طور فزاینده ای قلاده هوشمند دام ( گردنبند هوشمند گاو) متصل به اینترنت و برچسب های گوش را روی گاوهای خود قرار می دهند و به ردیابی بهتر سلامت و پرورش حیوانات کمک می کنند.
دامپروران در سراسر کشور برای ردیابی حرکات و الگوهای خاص گاوهای خود به قلاده های “هوشمند” متصل به اینترنت، برچسب های گوش و پا روی می آورند. هدف مدیریت بهتر حیوانات بصورت راس به راس در یک گله بدون نیاز به کار یدی است. این مهم به ویژه مورد توجه قرار گرفته است زیرا تقاضای کشور برای لبنیات افزایش یافته است، اما تعداد مزارع کاهش رو به کاهش است.
این فناوری همچنین می تواند به شناسایی الگوهای نامنظم کمک کند که می تواند نشان دهنده بیماری مانند آنفولانزای مرغی H5N1 باشد که در چند سال گذشته میلیون ها مرغ آمریکایی را از بین برده و به گاوهای این کشور سرایت کرده است. در همین حال، سویه دوم آنفولانزای پرندگان به نام D1.1، اخیراً از پرندگان وحشی و طیور به گاوها در نوادا سرایت کرده است.
جاستین استوارت، کشاورز آریزونا که از قلاده های هوشمند استفاده می کند تا متوجه شود که هر یک از 3250 گاو چه زمانی از رفتار طبیعی خود منحرف می شوند، گفت: بسته به نوع آنفولانزا، گاو ممکن است نشانه هایی از عدم غذا خوردن را نشان دهد. “این یک هشدار سلامتی را ایجاد می کند و سپس به ما اطلاع می دهد که نگاهی به او بیندازیم.”
جاستین استوارت از قلادههای هوشمند استفاده میکند تا بداند چه زمانی هر یک از 3250 گاو در شرکت شیر آریزونا متعلق به خانوادهاش از رفتار عادی خود منحرف میشوند
استفاده از این دستگاه های نظارتی متصل به اینترنت نشان دهنده رشد به اصطلاح فناوری های دقیق در کشاورزی یا کشاورزی هوشمند است. این روند، که اولین روزهای خود را به دهه 1990 بازمیگرداند، برای ارائه دادههای دقیقتر و شخصیشدهتر به کشاورزان در مورد وضعیت حیوانات و شرایط محصولشان، به وسایل الکترونیکی متکی است.
تحلیلگران صنعت و دانشگاهیان می گویند در حالی که استفاده از فناوری در میان برخی از کشاورزان کشور افزایش یافته است، این رشد برای کارخانه های تولید شیر در آمریکا کندتر بوده است. در همین حال، شرکت مشاوره مک کینزی در سال 2020 پیش بینی کرد، نظارت بهتر بر سلامت و شرایط رشد حیوانات می تواند تا سال 2030 70 تا 90 میلیارد دلار ارزش داشته باشد.
قلاده های معمول فناوری «تنظیم و فراموش کن» نیست
به گفته وزارت کشاورزی ایالات متحده، بسیاری از تقریباً 9.3 میلیون گاو شیری کشور در میان 24470 مزرعه شیری آن پراکنده شده اند. آنها اغلب در مناطق دوردستی هستند که دسترسی پایدار به اینترنت ندارند، و تا حدی به همین دلیل است که دامداران تمایل بیشتری به سرمایهگذاری روی قلاده های هوشمند یا برچسبهای گوش ندارند، که برای ارسال و دریافت دادهها از ابر به اتصال اینترنتی پایدار متکی هستند.
بیشتر دستگاهها با استفاده از میکروفون، حسگر حرارت یا شتابسنج – همان سختافزاری که حرکت و شتاب موجود در بسیاری از تلفنهای هوشمند را اندازهگیری میکند – برای تشخیص تغییرات در حرکت، استراحت، رفتار و نشخوار گاوها کار میکنند. سیگنالهای دستگاهها معمولاً از طریق رادیو یا بلوتوث به ایستگاهی که به ابر متصل میشود ارسال میشود. الگوریتمهای یادگیری ماشینی که بر روی دادههای تعداد زیادی گاو آموزش داده میشوند، استنباط میکنند که یک گاو الگوی غیرعادی مانند کاهش حرکت یا نفس نفس زدن اضافی را نشان میدهد.
باربارا وادسورث جونز، استادیار متخصص بر فناوری لبنیات هوشمند در دانشگاه کنتاکی شرقی، گفت: گاوها معمولاً علائم بیماری را پنهان می کنند زیرا آنها حیوانات طعمه هستند. جونز گفت که این فناوریهای دقیق مانند دستگاههای نظارتی را برای تشخیص زودهنگام بیماریهای احتمالی مفید میکند، حتی قبل از اینکه شهود کشاورز یا «حس گاوی» شروع شود.
کشاورزانی مانند استوارت از اپلیکیشنها و رایانههای هوشمند برای ردیابی وضعیت حیوانات خود با دادههای دریافتی از حسگرها استفاده میکنند.
دامها در شرکت تولیدی شیر آریزونا از قلادههای هوشمند متصل به اینترنت استفاده میکنند که برای تشخیص تغییرات در حرکت، استراحت، رفتار و نشخوار طراحی شدهاند.
کارشناسان می گویند که هزینه قلاده ها می تواند از شارژ یکباره 50 دلار تا بیش از 1250 دلار متغیر باشد، به علاوه هزینه تعمیر و نگهداری و اشتراک مداوم در الگوریتم ها و نرم افزارهای ارائه دهندگان مختلف.
مرک گفت که برای اشتراک در پلتفرم نظارتی SenseHub خود هر ماه تقریباً 3 دلار برای هر گاو دریافت می کند. دیگر سازندگان دستگاه های نظارت بر گاو عبارتند از CowManager و Nedap مستقر در هلند، شرکت Afimilk و BouMatic مستقر در ویسکانسین.
به گفته ملیسا کانتور، استادیار علوم لبنیات دقیق در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، اکثر شرکتها از حسگرهای مشابهی استفاده میکنند و بر اساس کیفیت الگوریتمهایشان که بیماریهای بالقوه و آمادگی برای پرورش را تشخیص میدهند، تمایز قائل میشوند.
به گفته Ludovic Meilhac، یکی از شرکای McKinsey، با این حال، برخلاف کشاورزان محصولات زراعی، که میتوانند به وضوح استفاده از فناوریهای دقیق را به بازده بیشتر گره بزنند، برای دامداران سختتر است که سرمایهگذاری خود را با هزینههای کمتر یا بازده بالاتر مرتبط کنند.
اما برخی از کشاورزان مزایای آن را گزارش می کنند. استوارت گفت که مزرعه خانوادگی او، شرکت تولید شیر آریزونا، 10 موقعیت شغلی را در نتیجه استفاده از فناوری نظارت بر لبنیات حذف کرده است. او گفت: “مقام هایی که هنوز آنجا هستند کارآمدتر هستند، ساعات کاری آنها کاهش می یابد.” “آنها می دانند چه خبر است – قلاده یا برچسب گوش به آنها می گوید.”
هیم در لبنیات Heim’s Hillcrest در ویسکانسین که یک کسب و کار خانوادگی است، گفت که دستگاههای نظارت بر گاو نیاز به تزریق به حیوانات را تا حدود 90 درصد کاهش میدهند. و میزان تولید شیر و سلامت گاوها را تا 25% افزایش می دهد.
او گفت: «ما فقط با گاوهایی سروکار داریم که نیاز به کمک دارند. «در گذشته، ما درون بهاربند ها راه میرفتیم و بیش از آنچه لازم بود برای گاوها وقت می گذاشتیم.»
منبع: The Wall Street Journal
